Kliknij ENTER aby wyszukać lub ESC aby wrócić do strony

Historia

Wczesna Historia

Przynajmniej trzy wielkie cywilizacje – Majowie, Olmekowie i Toltekowie – poprzedziły bogate imperium Azteków, które w latach 1519-1521 podbili pod wodzą Hernando Cortésa Hiszpanie. Przez kolejnych 300 lat Hiszpania rządziła Meksykiem jako częścią wiecekrólestwa Nowej Hiszpanii. 16 września 1810 Meksykanie zbuntowali się po raz pierwszy. Zyskali niepodległość w 1821 roku.
Na przestrzeni lat 1821-1877 w Meksyku było dwóch cesarzy, kilku dyktatorów oraz wystarczająco dużo prezydentów i prowizorycznych władców, aby nowy rząd mógł powstawać średnio co dziewięć miesięcy. Meksyk stracił Teksas w 1836 roku. Po porażce w wojnie ze Stanami Zjednoczonymi (1846–1848), na mocy Traktatu z Guadalupe Hidalgo, oddał również terytorium dzisiejszych stanów Kalifornia, Nevada i Utach, większość Arizony i Nowego Meksyku oraz część Wyoming i Kolorado. W 1855 roku indiański patriota Benito Juárez rozpoczął serię reform. Między innymi rozdzielił od państwa posiadający ogromny majątek Kościół katolicki. Późniejsza wojna domowa została przerwana przez najazd Francji na Meksyk (1861) i koronowanie arcyksięcia austriackiego Maksymiliana na cesarza (1864). Został on obalony i stracony przez siły pod wodzą Juáreza, który ponownie został prezydentem w 1867 roku.

Krwawa Polityczna Walka i Kłopoty ze Stanami Zjednoczonymi

Lata po upadku dyktatora Porfirio Diaza (1877–1880 i 1884–1911) naznaczyły krwawe polityczno-wojskowe walki i kłopoty ze Stanami Zjednoczonymi. Ich kulminacją była wyprawa Amerykanów do Meksyku Północnego (1916–1917) w bezowocnym pościgu za rewolucjonistą Pancho Villą. Od czasu krótkiej wojny domowej w 1920 roku, w Meksyku nastąpił czas stopniowych reform rolniczych, politycznych i społecznych. W 1929 roku została założona Partia Narodowo-Rewolucyjna, zdominowana przez rewolucjonistycznych i reformatorskich polityków z północnego Meksyku. Kontrolowała Meksyk w XX wieku, a w 1946 roku zmieniono jej nazwę na Partię Rewolucyjno-Instytucjonalną. Stosunki ze Stanami Zjednoczonymi zostały zakłócone w 1938 roku, kiedy wszystkie zagraniczne szyby naftowe zostały skonfiskowane. Osiągnięto jednak porozumienie kompensacyjne w 1941 roku.

Rozwój Gospodarczy

Po II wojnie światowej rząd skupił się na wzroście gospodarczym. W połowie lat siedemdziesiątych, pod wodzą prezydenta José Lópeza Portillo, Meksyk stał się jednym z głównych producentów ropy naftowej. Do końca kadencji Portillo Meksyk zgromadził jednak ogromny dług zagraniczny, spowodowany niepohamowanym pożyczaniem przy wykorzystaniu dochodów z ropy. Załamanie cen ropy w 1986 odcięło zarobki z eksportu. W styczniu 1994 Meksyk wraz z Kanadą i Stanami Zjednoczonymi stworzył Północnoamerykański Układ Wolnego Handlu (NAFTA). Planowano usunąć wszystkie taryfy celne na przestrzeni 15 lat. W styczniu roku 1996 Meksyk został członkiem założycielskim Światowej Organizacji Handlu (WTO).

W 1995 roku Stany Zjednoczone zgodziły się uchronić od upadku prywatne banki meksykańskie. W zamian Stany zyskały właściwie władzę nad większością polityki ekonomicznej Meksyku. W 1997 roku, w tym co obserwatorzy nazwali najbardziej wolnymi wyborami w historii Meksyku, Partia Rewolucyjno-Instytucjonalna straciła kontrolę nad niższą izbą ustawodawczą i merostwo Meksyku, odnosząc zadziwiającą porażkę. Aby umocnić demokrację, prezydent Ernesto Zedillo oznajmił w roku 1999, że nie wybierze osobiście kolejnego kandydata na prezydenta z ramienia PRI. Kilka miesięcy później, w Meksyku po raz pierwszy przeprowadzono prawybory kandydata do wyborów prezydenckich, które wygrał wcześniejszy Minister Spraw Wewnętrznych Francisco Labastida. Był to najbliższy sojusznik Zedillo pomiędzy kandydatami.

Wybory Prezydenckie na Przełomie Wieku

W wyborach przeprowadzonych 2 lipca 2000 roku PRI straciła urząd prezydenta. Zakończyło to 71-letni okres rządów jednej partii. Nowy prezydent, Vicente Fox Quesada z konserwatywnej Partii Akcji Narodowej (PAN), obiecał reformy podatkowe, restrukturyzację systemu prawnego i redukcję władzy rządu centralnego. Do roku 2002 Fox wykonał jednak niewielki postęp w swoich ambitnych planach reform. Niezadowolenie z Foxa było widoczne w wyborach parlamentarnych z 2003 roku, kiedy partia PRI odbiła się od dna.

W roku 2004 dwuletnie śledztwo w sprawie „brudnej wojny”, którą autorytatywny rząd meksykański prowadził przeciwko swoim oponentom w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, doprowadziło do aktu oskarżenia – później odwołanego – przeciwko byłemu prezydentowi Luisie Echeverria za rozkaz strzelania do protestujących studentów w roku 1971.

W roku 2005, Andrés Manuel López Obrador, bardzo popularny burmistrz miasta Meksyk, wyłonił się jako kandydat na prezydenta z lewicowej Partido de la Revolución Democrática. Wydawało się że López Obrador pokona partię mocno nielubianego Vicente Foxa. Jednak w październiku 2005 roku, Felipe Calderón niespodziewanie został kandydatem partii Foxa PAN, pokonując wybranego przez Foxa następcę. Do wiosny 2006 roku, Felipe Calderón dogonił Lópeza Obradora w sondażach wyborczych. W lipcowych wyborach Calderón uzyskał 35,9% głosów, o włos wyprzedzając Lópeza Obradora, który otrzymał 35,3%. López Obrador zaskarżył wybory, jednak 28 sierpnia najwyższy sąd wyborczy Meksyku odrzucił zarzuty Obradora o oszustwo. Jego poplecznicy zorganizowali masywne zgromadzenia protestacyjne przed i po werdykcie. Calderón został zaprzysiężony 1 grudnia. Za swój najwyższy priorytet wyznaczył walkę z kartelami narkotykowymi, a w tym celu uruchomił tysiące żołnierzy i policjantów.

Przemoc Narkotykowa Nęka Kraj

W maju 2008 roku prokurator generalny Eduardo Medina Mora ogłosił, że ponad 4000 ludzi zostało zabitych w związku z przemocą narkotykową, od czasu gdy urząd objął prezydent Calderon. W samym roku 2008 miejsce miało 1400 zabójstw.

W sierpniu 2008 roku setki tysięcy protestujących w całym kraju wzięło udział w marszach ku czci ponad 2700 osób zabitych i 300 porwanych w związku z przemocą narkotykową od stycznia 2008 roku. W grudniu 2008, liczba osób zabitych odnotowanych pomiędzy 1 stycznia a 2 grudnia wyniosła 5376 – wzrost o 117% w stosunku do roku poprzedniego. Tylko w listopadzie 2008 roku, odnotowano 943 morderstwa powiązane z narkotykami.

W grudniu 2008 roku Stany Zjednoczone wypuściły 197 milionów dolarów z planowanych 400 milionów w ramach planu nazwanego Inicjatywą Merida, który ma na celu pomóc Meksykowi zwalczyć kartele narkotykowe. Mimo to przestępczość narkotykowa nie osłabła. Szacuje się, że do końca roku 2009 z tego powodu zginęło 6500 osób.

Przełom kwietnia i maja 2009 roku przyniósł nowe wyzwanie: wybuch grypy. Nowa odmiana grypy, znana jako świńska grypa, miała początek w Meksyku i rozprzestrzeniła się na przynajmniej 24 inne kraje. Światowa Organizacja Zdrowia ogłosiła niebezpieczeństwo pandemii. Początkowo sądzono że Świńska Grypa jest dość niebezpieczna, jednak z upływem czasu meksykańskie władze przyznały, że przeszacowały zagrożenie. Jako środek ostrożności, rząd Meksyku zamknął wszystkie firmy których działalność nie była niezbędna, na okres 5 dni od 1 maja 2009. Inne rządy ograniczyły podróże z i do Meksyku.

Pomimo obietnic Calderóna, przemoc narkotykowa zwiększyła się w roku 2010. Po zastrzeleniu w marcu 2010 będącej w ciąży amerykańskiej pracownicy konsulatu przez rzekomego przemytnika narkotyków, Calderón zwiększył presję na Stany aby wzięły odpowiedzialność za swoją rolę w kryzysie. Przemytnicy broni ze Stanów zaopatrują kartele, a osoby korzystające z narkotyków w Stanach są konsumentami meksykańskich narkotyków. Po tym jak przestępczość rozprzestrzeniła się na Stany Zjednoczone, urzędnicy uznali w końcu rolę kraju w powiększającym się problemie i dostrzegli potencjalne zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego w Stanach. USA i Meksyk zweryfikowały swoją antynarkotykową strategię, tworząc plan który przeznacza na nią 330 milionów dolarów i ma rozszerzyć Inicjatywę Merida, rozpoczętą za kadencji prezydenta Busha. Plan uwzględnia pomoc biednym społecznościom, tak aby obywatele mieli alternatywę dla przestępstwa, lepsze kontrole na granicy, oraz przeniesienie finansowania ze sprzętu wojskowego na siły policji cywilnej, która ma patrolować miasta Ciudad Juárez i Tijuanę.

Dalszy Ciąg Przestępczości Narkotykowej

Ponad 34600 przypadków śmiertelnych powiązanych z przestępczością narkotykową zostało zanotowanych w pierwszych czterech latach kadencji prezydenta Felipe Calderóna. Według rządu najtragiczniejszy pod tym względem był rok 2010 z 15237 zabitymi. W październiku 2010 rząd ogłosił swoje plany pozbycia się 2200 oddziałów lokalnych policji i umieszczenia wszystkich funkcjonariuszy pod zjednoczonym dowództwem.

W lutym 2011 Stany Zjednoczone rozpoczęły loty nieuzbrojonych samolotów bezzałogowych w celu zebrania i przekazania informacji meksykańskim organom ścigania. Jeden z takich samolotów rzekomo dostarczył informacje na temat podejrzanych powiązanych z zabójstwem 15 lutego Jaime Zapata, agenta służb imigracyjno-celnych. W lipcu 2011 w kilku miastach wystąpiły wybuchy przemocy. Ponad 20 osób zostało zabitych w Monterrey kiedy uzbrojony mężczyzna otworzył ogień w barze. Podczas tego samego weekendu, 11 ludzi znaleziono zastrzelonych zaraz za granicami miasta Meksyk, a 10 ściętych głów znaleziono w Torreon. Choć władze nie zidentyfikowały podejrzanych o zabójstwa, poinformowano że wszystkie zdarzenia miały związek z walkami gangów narkotykowych.

11 listopada 2011 Francisco Blake Mora, minister spraw wewnętrznych, zginął w katastrofie helikoptera. W wypadku zginęli wszyscy z ośmiu pasażerów. Z związku ze swoim stanowiskiem, Mora, drugi pod względem władzy urzędnik w rządzie, prowadził wojnę z przemytnikami narkotyków. Jego śmierć była znacznym ciosem dla prezydentury Calderóna. Prezydent powołał Morę do swojego rządu w lipcu 2010. Mora był drugim ministrem spraw wewnętrznych zabitym podczas urzędowania Calderóna. Pierwszy z nich zginął w katastrofie samolotu prawie trzy lata temu.

Władze Partii Ustępują Wraz ze Zbliżającymi się Wyborami Prezydenckimi
W grudniu 2011 Humberto Moreira zrezygnował ze stanowiska prezesa Partii Rewolucyjno-Instytucjonalnej. Moreira ustąpił w związku z aferą finansową, która zagrażała szansom partii w wyborach prezydenckich w 2012 roku. Media łączyły Moreirę z nieprawidłościami dotyczącymi pożyczek i długów w Coahulia, stanie którym zarządzał od stycznia 2011.

Kandydat z jego partii, Enrique Peña Nieto, stał się wczesnym liderem w wyborach prezydenckich z 2012 roku. Starał się przekonać głosujących, że Partia Rewolucyjno-Instytucjonalna czasy korupcji ma za sobą.

W lutym 2012, Josefina Vázquez Mota została wybrana na kandydata na prezydenta z ramienia Partii Akcji Narodowej. Mota, ekonomista i wcześniejsza minister edukacji, została pierwszą kobietą nominowaną przez większą partię na kandydata w wyborach prezydenckich. „Będę pierwszą w historii kobietą prezydentem”, powiedziała Mota akceptując nominację. Po przegranej o włos w wyborach prezydenckich z 2006 roku, Andrés Manuel López Obrador został ponownie nominowany przez Partię Rewolucji Demokratycznej.

Enrique Peña Nieto z Łatwością Wygrywa Wybory Prezydenckie

1 lipca 2012 Enrique Peña Nieto został wybrany prezydentem. Ten członek Partii Rewolucyjno-Instytucjonalnej (PRI) zdobył 38% głosów, pokonując zarówno kandydatkę Partii Akcji Narodowej, Josefinę Vázquez Motę, oraz kandydata Partii Rewolucji Demokratycznej, Andrésa Manuela Lópeza Obradora, który w roku 2006 przegrał wybory prezydenckie bardzo niewielką ilością głosów.

Zwycięstwo Peña Nieto było kolejną zmianą polityczną w kraju nękanym brutalnym konfliktem narkotykowym i gospodarczą niepewnością. Po okresie rządzenia krajem od 1929, partia Peña Nieto, PRI, w 2000 roku odniosła wielką porażkę. Od roku 2000 w kraju panowała demokracja wielopartyjna. Podczas swojej kampanii, Peña Nieto obiecał zmiany w walce z przestępstwami narkotykowymi. Zapowiedział że bardziej skupi się na zmniejszeniu przemocy, niż aresztowaniach i nalotach, które miały powstrzymać przepływ narkotyków do Stanów Zjednoczonych.

Geografia

POŁOŻENIE I GRANICE

Meksyk leży między 19° a 25° szerokości północnej i 99° a 08° długości zachodniej, w południowej części Ameryki Północnej i rozciąga się na Amerykę Środkową. Z północy na południe ma 2070 km, w ze wschodu na zachód w najszerszym miejscu odległośc wynosi 3080 km. Od północy graniczy ze Stanami Zjednoczonymi, a od południa z Belize i Gwatemalą. Wschodnią granicę tworzą wody Zatoki meksykańskiej, a zachodnią Pacyfiku. Ten najbardziej na północ wysunięty kraj Ameryki Łacińskiej jest najludniejszym hiszpańskojęzycznym państwem świata.

RZEŹBA I RÓŻNORODNOŚĆ

Meksyk jest krajem wyżynno-górskim. Ponad 3/4 kraju leży powyżej 1000m npm. W części południowej i południowo-wschodniej znajdują się góry Sierra Madre i Sierra Madre de Chiapas oraz Wyżyna Chiapas. Północ i część środkowa zajmuje ogromna Wyżyna Meksykańska, tereny nizinne występują tylko na wschodnim wybrzeżu i Półwyspie Jukatan. Najwyższym szczytem jest uśpiony wulkan Pico de Orizaba ( 5636 m npm ). Północną i środkową część kraju zajmuje Wyżyna Meksykańska. Na południu znajdują się góry Sierra Madre, a na południowym-wschodzie – Sierra Madre de Chiapas oraz Wyżyna Chiapas. Meksyk leży na obszarze sejsmicznym. Na wstrząsy narażona jest przede wszystkim środkowa i południowa część kraju. Tam też występuje najwięcej czynnych wulkanów. Pomimo tak długiej granicy morskiej Meksyk ma tylko dwa duże półwyspy : Jukatan i Kalifornijski. Linia brzegowa jest mało urozmaicona. Do kraju należą nieduże wyspy na Oceanie Spokojnym, w Zatoce Meksykańskiej i na Morzu Karaibskim. Do najbardziej znanych należą : Cozumel i Isla Holbox na wschodzie oraz Cedros na Oceanie Spokojnym.

POWIERZCHNIA, LICZBA LUDNOŚCI, STOLICA

Meksyk jest 14 państwem świata pod względem powierzchni, zajmuje 1 972 550 km kw. Również pod względem ilości mieszkańców znajduje się w czołówce światowej. Według danych z 2012 roku liczba obywateli wyniosła ponad 120 mln i biorąc pod uwagę rosnący przyrost naturalny, w następnych latach Meksykanów będzie regularnie przybywać. Ciudad de Mexico czyli Maxico City zamieszkuje ponad 8 mln mieszkańców. Jeśli jednak weźmiemy pod uwagę liczbę ludności całej aglomeracji, tzw. magapolis, to otrzymamy gigantyczną populację 25 mln, co plasuje Mexico City na trzecim miejscu na świecie, po Tokio i Seulu

OBSZARY GEOGRAFICZNE

Meksyk jest bardzo zróżnicowanym krajem pod względem etnicznym i kulturowym. Dzieli się na 31 stanów i 1 dystrykt federalny. W kraju wyróżnia się część północną, zamieszkałą przez ludność indiańską i środkowo-południową, gdzie większość stanowią Metysi, potomkowie dawnych kolonizatorów z Hiszpanii. Północ jest słabo zaludniona, na wschodzie dzięki niedawno odkrytej ropie naftowej sytuacja ekonomiczna mieszkańców uległa wyrażnej poprawie. Połnocny-Zachód i Kalifornia Dolna to tradycyjnie obszary rolnicze i hodowlane. Południe Meksyku już w czasach prekolumbijskich, dzięki wspaniałym, starożytnym cywilizacjom, rozwijało się w szybszym tempie niż reszta kraju. Region zachodni ze swoim głównym ośrodkiem, miastem Guadalajara, ze względu na bardzo żyzne gleby, nazywany jest spichlerzem Meksyku. Wybrzeże Zatoki Meksykańskiej Półwysep Jukatan mają wybitnie nizinny charakter. Obserwujemy tu zjawisko cofania sie morza, w ostatnich 100 latach regresja wyniosła 200 m

RZEKI I JEZIORA

Największą rzeką Meksyku jest Rio Grande, która swe źródło ma w górach San Juan, a ujście w Zatoce Meksykańskiej. Stanowi naturalną granicę między Meksykiem a USA. Bardzo ważną rolę dla żeglugi śródlądowej odgrywa rzeka Panuco, która płynie w środkowej części kraju. Trzecią najdłuższą rzeką, która swoje ujście znajuduje w Zatoce Meksykańskiej jest 900 km Papaloapan. Do Oceanu Spokojnego toczy swe wody przez ok. 1000 km rzeka Lerma, zwana także Rio Grande de Santiago, wspomnieć należy także rzekę Balsas, na której zbudowane liczne zapory, które są ważnym źródłem energii elektrycznej w tym rejonie. W Meksyku nie ma licznych jezior. Jezioro Chapala, położone na wysokości 1500 m npm, w zachodniej części kraju, jest największym słodkowodnym jeziorem Meksyku. Wody Chapala wypełniają głeboki na 33 m rów tektoniczny i rozciągają się na powierzchni ponad 1100 km kw. Na wybrzeżu występują liczne, nieduże jeziora nadmorskie.

Klimat

Planując podróż do Meksyku należy wziąć pod uwagę pogodę i pory roku, tak aby podjąć dobre decyzje co do miejsc, które planuje się odwiedzić i rzeczy, które chce się spakować. Wiele osób automatycznie zakłada, że pogoda w całym Meksyku jest zawsze gorąca – co nie jest prawdą! Meksyk jest dużym krajem, dlatego pogoda może znacznie różnić się pomiędzy różnymi obszarami.

Na pogodę w kraju wpływ ma nie tylko szerokość geograficzna, ale również wysokość nad poziom morza. W Meksyku znajdują się tropikalne lasy, suche pustynie, żyzne niziny i pokryte śniegiem góry. Pogoda w Meksyku jest bardzo zróżnicowana, tak jak jego teren. Na wybrzeżu klimat jest generalnie łagodny w ciągu całego roku, choć niektóre miesiące są deszczowe, a inne suche. W mieście Meksyk mogą występować dość chłodne noce i dni.

Wybrzeże

W miesiącach zimowych (listopad-kwiecień) temperatura w Jukatanie jest przyjemnie ciepła, a wilgotność jest niska. Miesiące letnie (maj-sierpień) są gorące i wilgotne. Opady mogą być gwałtowne, ale są zwykle krótkie. Podsumowując, jest to dobra pora roku na jedną z wycieczek do Meksyku.

We wrześniu i październiku, klimat w Meksyku jest najbardziej niepewny z uwagi na huragany formujące się nad wybrzeżem karaibskim w Zatoce Meksykańskiej. W głębi lądu huragany tracą moc, jednak nawet 160 kilometrów od brzegu wciąż przynoszą silne wiatry i duże opady deszczu, co może poważnie utrudnić wyprawę, jeśli przebywa się na wybrzeżu w Jukatanie albo Belize.

Wnętrze Kraju i Gwatemala

Klimat śródlądowego Meksyku i Gwatemali jest zależny nie tylko od pory roku ale także wysokości. Jest podobny do klimatu wybrzeża; suchszy w zimie, wilgotny latem. Im niższa wysokość, tym robi się goręcej. Proszę spojrzeć na nasze wycieczki szlakami Majów, aby zdecydować gdzie życzą sobie Państwo pojechać. Do 700 m wysokości (na przykład Chichen Itza i Palenque) jest zawsze gorąco, około 28 stopni w zimie (w okolicach świąt Bożego Narodzenia) i 35 stopni w lecie. 700m-1800m (na przykład Oaxaca) jest o wiele łagodniej, podobnie do miesięcy wiosennych w Wielkiej Brytanii. Powyżej 1800m (na przykład San Cristobal de las Casas, Puebla i Mexico City) może zrobić się dość chłodno. Wieczorami potrzebny jest tu ciepły sweter.

Pory roku w Meksyku

W Meksyku występują dwie główne pory roku. Chociaż istnieje pewna różnica temperatur w trakcie roku, najbardziej widoczna różnica występuje pomiędzy porą deszczową i suchą. Pora deszczowa w większości kraju przypada na okres od maja do września lub października. W trakcie reszty roku pada niewiele lub wcale. Nie należy jednak zniechęcać się do podróży w porze deszczowej. Można wtedy zobaczyć soczysty, zielony krajobraz, w przeciwieństwie do wysuszonego, brązowego pejzażu pory suchej. Często pada jedynie późnymi popołudniami i wieczorami.

Sezon Huraganów

Huragany i inne klęski żywiołowe mogą zrujnować wakacje. Przed udaniem się do Meksyku w trakcie sezonu huraganów (czerwiec do listopada), należy sprawdzić prognozy pogody i poczytać o środkach ostrożności w naszym artykule: Podróż do Meksyku w Sezonie Huraganów.

Kuchnia

Kuchnia meksykańska jest znana ze swoich zróżnicowanych smaków, kolorowego dekorowania i bogactwa przypraw oraz składników, z których większość ma charakter miejscowy. Kuchnia meksykańska ewoluowała tysiące lat w wyniku mieszania się miejscowych kultur. Później w XVI wieku pojawiły się europejskie elementy. W listopadzie 2010 roku, kuchnia meksykańska została dodana przez UNESCO na listę światowego „niematerialnego dziedzictwa kulturowego”.

Składniki

Podstawowymi składnikami meksykańskiej kuchni są zwykle kukurydza i fasola. Kukurydzy używa się do wytworzenia „masa” – ciasta na tamales, tortille, gordity i wiele innych dań bazujących na kukurydzy. Jada się również świeżą kukurydzę, w kolbach i jako składnik wielu dań. Dynia i papryczki chilli są również bardzo popularne. Kuchnię meksykańską uważa się za jedną z najbardziej zróżnicowanych na świecie, zaraz po chińskiej i indyjskiej.

Najczęściej używane zioła i przyprawy to proszek chili, oregano, kolendra, cynamon, kakao i komosa piżmowa (epazote). Popularna jest również chipotle – wędzona chilli jalapeño. W skład wielu dań meksykańskich wchodzi również czosnek i cebula.

Miód jest ważnym składnikiem wielu potraw, takich jak rosca de miel, podobnego do ciasta ucieranego pieczonego w formie pierścienia (ang. Bundt cake), jak również napojów takich jak balché.

Obok kukurydzy, najpopularniejszym zbożem w kuchni meksykańskiej jest ryż. Według autorki książek o kuchni, Karen Hursh Graber, początkowe sprowadzenie ryżu do Hiszpanii z Afryki Północnej w IV wieku doprowadziło do wprowadzenia go przez Hiszpanów do Meksyku w porcie Veracruz w latach dwudziestych XVI wieku. Graber twierdzi, że był to jeden z najwcześniejszych przypadków największych światowych kuchni fusion.

Do rodzimych napojów alkoholowych w Meksyku należą wódka mescal, pulque i tequila. Piwo w Meksyku ma długą historię. Kultury Mezoameryki znały fermentowane napoje alkoholowe, takie jak piwo z kukurydzy, długo przed hiszpańskim podbojem. Piwo typu europejskiego warzone z jęczmienia wprowadzili Hiszpanie niedługo po przybyciu Hernána Cortésa. Pojawienie się imigrantów z Niemiec oraz krótkotrwałe imperium Austriaka Maksymiliana I w XIX wieku spowodowały otwarcie wielu browarów w różnych częściach kraju. Istnieją również zdobywające międzynarodowe nagrody meksykańskie winnice, które produkują i eksportują wino.

Kuchnia regionaln

Kuchnia meksykańska różni się w zależności od regionu z powodu dużych rozmiarów kraju, lokalnego klimatu i geografii, różnic etnicznych pomiędzy rodzimymi mieszkańcami oraz stopniem wpływu, jaki Hiszpanie mieli na lokalne społeczności. Północ Meksyku jest znana z produkcji wołowiny, mięsa z kóz i strusiów oraz dań mięsnych, zwłaszcza arrachera – steku z łaty wołowej.

Ten region słynie również ze swojego carne asada (dosłownie, „grillowane mięso”), czyli cienkiego steku wołowego. Mięso może być marynowane w oliwie oliwek i soli morskiej lub w mieszance przypraw takich jak cytryna i pieprz albo sól czosnkowa, limonka i sos Worcestershire, zanim zostanie ugotowane lub zgrillowane. Danie to jest tradycyjne dla stanów Sonora, Baja California, Baja California Sur, Coahuila, Sinaloa, Chihuahua, Nuevo León, Durango i Tamaulipas.

W Jukatanie unikatowa, naturalna słodycz (zamiast pikanterii) charakteryzuje popularnie używane lokalne produkty. Towarzyszy jej stosowanie w dużych ilościach przyprawy achiote. Dla kontrastu, region Oaxacan znany jest z pikantnych tamales, odświętnego sosu mole i prostego dania tlayuda.

Kuchnia w środkowym Meksyku jest w dużym stopniu pod wpływem reszty kraju, jednak ma unikatowe i smaczne dania takie jak zupy pozole i menudo oraz dania mięsne: barbacoa i carnitas.

Południowo-wschodni Meksyk słynie ze swoich ostrych dań na bazie warzyw i kurczaka. Cochinita pibil (również puerco pibil) to tradycyjne meksykańskie danie z powoli pieczonej wieprzowiny, pochodzące z Półwyspu Jukatan. Z uwagi na lokalizację tego obszaru, w tutejszej kuchni widać znaczne wpływy kuchni karaibskiej. Owoce morza są popularne w stanach graniczących z Pacyfikiem i Zatoką Meksykańską. Obszar Zatoki znany jest ze swoich dań rybnych à la veracruzana. Według książki „Mexico One Plate At A Time” , chociaż danie ceviche jest częścią tradycyjnej kuchni meksykańskiego wybrzeża od wieków, nie jest ono daniem rodzimym dla Meksyku. Pomimo to, meksykańskie ceviche ma swoje własne odmienne style, które odróżniają je od innych znanych odmian. Istnieją spory co do pochodzenia ceviche, jednak jest to danie z owoców morza popularne w regionach wybrzeża w Amerykach.

Prawo meksykańskie stanowi, że tequila może być produkowana tylko w stanie Jalisco oraz określonych regionach stanów Guanajuato, Michoacán, Nayarit i Tamaulipas. Meksyk zarezerwował sobie wyłączne międzynarodowe prawo do słowa „tequila”. Mówi się, że najprawdziwsza ze wszystkich tequila pochodzi jedynie z wyżyn Jalisco. Podobnie mescal ma swoje korzenie w Sierra w Oaxaca i jest zastrzeżony dla tych regionów.

Na wsiach jadane są również bardziej egzotyczne dania, przygotowywane na sposób Azteków lub Majów (znane jako comida prehispánica) ze składnikami od iguany po grzechotnika, mięso jelenia, grzyby pasożytujące na kukurydzy, małpy czepiaki, jaja mrówek, owady chapulines i inne owady.

Religia

Religia

W Meksyku nie ma oficjalnej religii, jednak większość mieszkańców deklaruje się chrześcijanami, co przejawia się w kilku aspektach ich życia. Boże Narodzenie jest dniem wolnym od pracy, a w okresie Wielkanocy co roku wszystkie szkoły w Meksyku, państwowe i prywatne, mają przerwę od zajęć.

W czasie podboju i kolonizacji hiszpańskiej, jako dominującą religię w Meksyku ustanowiono katolicyzm. Dzisiaj około 89% Meksykanów identyfikuje się z tą gałęzią chrześcijaństwa. Jest to kraj z drugą największą populacją katolików, za Brazylią, a przed Stanami Zjednoczonymi. 6% ludności wyznaje różne wiary protestanckie (w większości Pantekostalizm), a pozostałe 5% populacji deklaruje inne religie lub ateizm. Podczas gdy większość rodowitych Meksykanów jest katolikami, niektórzy z nich łączą praktykę katolicką z rodzimymi tradycjami.

Kościół Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich (Mormonizm) zyskuje coraz więcej wyznawców w większych miastach granicznych północno-wschodniego Meksyku, a w całym kraju ma ponad milion wyznawców. Judaizm jest praktykowany w Meksyku od wieków. Szacuje się że w Meksyku jest dziś ponad 45000 Żydów. Islam jest wyznawany głównie przez członków społeczności arabskich, tureckich i innych emigrantów, istnieje również jednak bardzo niewielka liczba ludności rodzimej wyznająca Islam w Chiapas.

Wskazówki dla podróżnych

PRZELOTY MIĘDZYNARODOWE
Przeloty odbywają się samolotami rejsowymi z Warszawy z międzylądowaniem w jednym z europejskich portów lotniczych. Przelot z portu przesiadkowego do Ciudad de Mexico trwa 12 godzin. Dokładne informacje o godzinach przelotów i zbiórce znajdą Państwo w liście przewodnim, wysłanym do uczestników na dwa tygodnie przed terminem wycieczki.

RÓŻNICE CZASOWE
Różnica czasu między Polską, a Meksykiem wynosi 7 godzin w okresie zimowym i 6 godzin w okresie letnim.

MIEJSCOWA WALUTA
Peso meksykańskie 10 MXN = 0,80 USD

100 centavos = 1 peso

Oficjalną walutą Meksyku jest peso. W obiegu są banknoty o nominałach 20, 50, 100, 200 i 500 pesos oraz monety 1, 2, 5,10 i 20 pesos, a także 20 i 50 centavos ( 100 centavos = 1 peso). Często spotykany w sklepach symbol dolara $ oznacza meksykańskie peso. Jednak wiele obiektów turystycznych, zwłaszcza w rejonach nadmorskich, podaje ceny w dolarach amerykańskich- za kwotą w dolarach pojawia się „Dlls., ”a za tą w pesos „M.N (moneda nacional, czyli waluta narodowa). Warto pamiętać, że w weekendy i dni świąteczne wszystkie banki są zamknięte.

KARTY PŁATNICZE
W Meksyku można używać: kart płatniczych Visa, Master Card i American Express, ale należy pamiętać że nie jest to pożądana forma płatności. W kulturze Meksyku przyjętym jest także dawanie napiwków, warto o tym pamiętać w przypadku spotykania ludzi okazujących nam pomoc tj. pokojówek, bagażowych, kierowców itd…

CO WARTO ZE SOBĄ ZABRAĆ
Luźne bawełniane koszule w jasnych kolorach, luźne spodnie, sukienki, lekkie sandały lub wygodne buty, odzież sportową. Na głowę czapka z daszkiem, okulary przeciwsłoneczne oraz krem z wysokim filtrem.W przypadku podróży w góry (Miasto Meksyk, Taxco) przyda się lekki sweter i kurtka przeciwdeszczowa. Podręczna apteczka: Nie ma konieczności wykonania szczepień przed wyjazdem. Można zabrać tabletki przeciwbólowe, przeciw chorobie lokomocyjnej, środki opatrunkowe, antybiotyk, środki przeciwbiegunkowe i oczywiście lekarstwa brane na co dzień, ponieważ trudno będzie znaleźć ich odpowiednik w miejscowej aptece.

-środek przeciw komarom, krem przeciwsłoneczny z filtrem,

– ładowarki do urządzeń elektronicznych (telefonów, PC itd.)

-„przejściówki” do gniazdek z bolców okrągłych na płaskie

BEZPIECZEŃSTWO
Rząd Meksyku przykłada szczególną uwagę do zapewnienia bezpieczeństwa zagranicznym turystom, stąd duża ilość policji na ulicach. Warto jednak pamiętać o zachowywaniu podstawowych środków ostrożności i korzystać przede wszystkim ze zdrowego rozsądku, a najcenniejsze przedmioty pozostawiać w sejfach hotelowych. Nie zaleca się zabierania ze sobą drogocennej biżuterii oraz wartościowych przedmiotów. Wskazane jest również posiadanie ze sobą kserokopii (2szt) paszportu w przypadku zagubienia bagażu.

ZDROWIE
Dolegliwością najczęściej dokuczającą obcokrajowcom w Meksyku jest biegunka, zwana poza Meksykiem „zemstą Montezumy”. W walce z ta chorobą przydają się preparaty witaminowe. Aby uchronić się przed tą dolegliwością, należy pić przegotowaną wodę, napoje butelkowane, unikać sałatek z wyjątkiem tych serwowanych w hotelach i ekskluzywnych restauracjach, zrezygnować z posiłków ulicznych, często myć ręce.

TELEFONY KOMÓRKOWE
Na terenie Meksyku działa sprawny system telefonii stacjonarnej oraz komórkowej. W większości kraju nie ma żadnego problemu z zasięgiem gdyż obsługiwana jest sieć GSM. W miastach są także ogólnodostępne kawiarenki internetowe, z których można wykonać połączenia poprzez złącze internetowe. Warto zaopatrzyć się już na miejscu w telefony z kartą zakupioną w miejscowym kiosku. Internet dostępny jest w kafejkach internetowych w większych miastach 1 USD za godzinę. Internet wi-fi w większych hotelach oraz w niektórych barach i restauracjach jest dostępny za darmo.

ELEKTRYCZNOŚĆ
Napięcie prądu elektrycznego wynosi 110V. Najczęściej spotykane gniazdka elektryczne są z płaskimi bolcami, nie używanymi w Polsce, przejściówki na takie wtyczki można bez żadnego problemu kupić w polskich sklepach a tak że na lotniskach w sklepach wolnocłowych.

HOTELE
W większości tras hotele o standardzie ***/*****, pokoje standardowo z łazienkami, dostępną kawiarnią, restauracją, klimatyzacją, małą lodówką, sejfem, telewizją oraz dostępem do internetu.

POSIŁKI
Śniadania w hotelu, zazwyczaj w formie bufetu – łączenie kuchni europejskiej miejscowymi zwyczajami kulinarnymi, bogatymi w różnorodność smaków i zapachów. Możliwość spróbowania tradycyjnych potraw takich jak słynne burrito, tortilla czy gordita. Obiadokolacje w restauracjach lokalnych.

BAGAŻ
Ciężar bagażu nadanego przez jedną osobę w trakcie odprawy bagażowej nie powinien przekraczać 20 kg. Każdy podróżny może mieć przy sobie także bagaż podręczny, którego waga nie powinna przekraczać 5 kg, o wymiarach sześcianu nieprzekraczającego 50cm/40cm/20cm. Wszystkich podróżnych obowiązują przepisy dotyczące bagażu, m.in. zakaz przewozu towarów niebezpiecznych oraz przepisy celne i graniczne. Nie należy przewozić w bagażu przedmiotów potencjalnie niebezpiecznych jak np. nożyczki, pilniczki, aerozole, zapalniczki, zapałki.

UWAGA: Prosimy pamiętać o obowiązkowym zamknięciu bagażu na szyfr lub kłódkę oraz o jego podpisaniu (zarówno w trakcie przelotów międzynarodowych, jaki i w trakcie podróży na trasach wewnętrznych samolotem i pociągiem).

TRANSPORT
Komunikacja miejska w postaci autobusów i minibusów w Meksyku działa bardzo prężnie i cieszy się zadowoleniem mieszkańców. Warto także korzystać ze stosunkowo tanich taksówek, należy jednak zapoznać się z proponowaną ceną za przejazd przed odbyciem kursu. Metro w samej stolicy także należy do bardzo bezpiecznych, szybkich i preferowanych środków komunikacji miejskiej.

Map