Nasze wycieczki do Brazylii

Wszystko o Brazylii (15 dni)

Sao Paulo, Foz de Iguacu, Salvador, Cachoeira, Brasilia, Manaus, Rio de Janeiro
Niezwykłe bogactwo przyrody, Amazonia, wodospad Foz de Iguacu i niezwykle barwne miasta jak Sao Paulo, Salvador czy Rio de Janeiro…

ZOBACZ »

Skarby Kultury Brazylii (16 dni)

Rio de Janeiro, Petropolis, Ouro Preto, Mariana, Manaus, Salvador, Foz do Iguacu
Trasa Skarby Kultury Brazylii powstała z myślą o tych z Państwa, którzy chcieliby jak najdokładniej poznać ten fascynujący kraj. Podczas szesnastu dni zapraszamy do odwiedzenia najpiękniejszych miejsc Brazylii.

ZOBACZ »

Brazylia – Paragwaj – Argentyna (16 dni)

Salvador, Manaus, Foz do Iguacu, Ciudad del Este, Rio de Janeiro, Buzios
Zapraszamy Państwa do odkrywania z nami bogactwa kultury i przyrody Paragwaju i Brazylii. Od kolonialnego miasta Salvador, przez stolicę Brazylii oraz wspaniałą, kolorową i bujną Amazońską dżunglę do stolicy Samby – Rio de Janeiro.

ZOBACZ »

Argentyna – Urugwaj – Brazylia (13 dni)

Buenos Aires,Montevideo, Wodospady Foz d Iguacu, Salvador, Rio de Janeiro
Oszałamiające wodospady Iguacu. Rio De Janeiro, Buenos Aires, Montevideo – jedne z największych i najpiękniejszych miast w Ameryce. Doskonała kuchnia, piękna przyroda i wspaniali ludzie.

ZOBACZ »

Argentyna – Brazylia (12 dni)

Buenos Aires, Foz do Iguacu, Salvador, Cachoeira, Rio de Janeiro
Niesamowite metropolie, wspaniała dżungla, samba, tango i doskonała kuchnia – to tylko część atrakcji, które czekają na Państwa podczas naszej wycieczki do dwóch największy krajów Ameryki Południowej – Argentyny i Brazylii.

ZOBACZ »

Historia

Wczesna Historia

Istnieją dowody sugerujące zamieszkanie Brazylii przez ludzi ponad 30 000 lat temu. Uczeni odkryli znaleziska takie jak malunki w jaskiniach, których powstanie szacuje się na przynajmniej 11 000 lat temu. Przed przybyciem Europejczyków na terenie Brazylii istniała relatywnie mała populacja tubylcza, jednak dokumentacja archeologiczna wskazuje że wcześniej na pewnych obszarach istniały gęsto zaludnione osady. Uważa się, że zdziesiątkowała je ospa i inne europejskie choroby, jeszcze przed intensywną eksploracją europejską. Miejscowe ludy które przetrwały dzieliły się na dwie główne grupy: częściowo osiadłą populację, która posługiwała się językiem tupi i miała podobne wzorce kulturowe, oraz lud koczowniczy przemieszczający się z miejsca na miejsce na rozległych obszarach. Szacuje się, że na terytorium Brazylii było rozsianych około milion ludności tubylczej.

Brazylijczycy są jedynym narodem Ameryki Łacińskiej który zaczerpnął swój język i kulturę od Portugalczyków. Rdzenni mieszkańcy głównie składali się z koczowniczych Indian Tupí-Guaraní. Admirał Pedro Alvares Cabral ogłosił przyłączenie terytorium Brazylii do Portugalii w roku 1500. Wcześni odkrywcy przywieźli stamtąd drewno z którego produkowano czerwony barwnik, brezylkę ciernistą. To od niego pochodzi nazwa kraju. Portugalia rozpoczęła kolonizację w 1532 roku. Obszar został ogłoszony kolonią królewską w 1549 roku.

Podczas wojen napoleońskich, Król Jan VI, bojąc się postępujących wojsk francuskich, uciekł do Portugalii w 1808 i ustanowił swój dwór w Rio de Janeiro. Jan powrócił do Portugalii w 1820 roku, przyciągnięty przez rewolucję. Jako regenta pozostawił swojego syna. Kiedy Portugalia próbowała ponownie nałożyć władzę kolonialną, książę ogłosił niepodległość Brazylii 7 września 1822 roku, stając się jednocześnie Piotrem I, cesarzem Brazylii. Szantażowany przez swój parlament, Piotr I abdykował w roku 1831 na rzecz swojego pięcioletniego syna. Piotr II został cesarzem w roku 1840. Pomimo iż był on lubianym monarchą, niezadowolenie narastało i w roku 1889 po buncie zbrojnym, był zmuszony abdykować. Chociaż proklamowano republikę, w Brazylii rządziły wojskowe dyktatury, aż do czasu gdy rewolta pozwoliła na stopniowy powrót do stabilności pod władzą cywilnych prezydentów.

Prezydent Venceslau Brás współpracował z aliantami i wypowiedział Niemcom wojnę w czasie I wojny światowej. W II wojnie światowej Brazylia ponownie współpracowała z aliantami, przyjmując ich bazy sił powietrznych, patrolując Południowy Atlantyk i przyłączając się do najazdu na Włochy po ogłoszeniu wojny z państwami Osi.

Po wojskowym zamachu stanu w roku 1964, w Brazylii rządy objęła seria władców wojskowych. Generał João Baptista de Oliveira Figueiredo został prezydentem w 1979 roku i przyrzekł powrót do demokracji w roku 1985. Wybór Tancredo Nevesa 15 stycznia 1985 roku, pierwszego prezydenta cywilnego od 1964, wywołał w całym narodzie falę optymizmu. Jednak Neves zmarł kilka miesięcy później, a prezydentem został wiceprezydent José Sarney. Collor de Mello wygrał wybory pod koniec roku 1989, przysięgając obniżenie hiperinflacji z pomocą gospodarki wolnorynkowej. Kiedy Collor ustąpił w roku 1992, po tym jak kongres oskarżył go o aferę korupcyjną, jego miejsce zajął wiceprezydent Itamar Franco.

Uprzedni minister finansów, Fernando Cardoso, wygrał wybory prezydenckie z października 1994 roku, zdobywając 54% głosów. Cardoso sprzedał nierentowne państwowe przedsiębiorstwa monopolistyczne z branż telekomunikacyjnej, energetycznej, portowej, górniczej, kolejowej i bankowej.

W styczniu 1999 ekonomiczny kryzys azjatycki rozszerzył się na Brazylię. Zamiast podtrzymywać walutę na rynkach finansowych, Brazylia zdecydowała się nie ingerować w kurs waluty. W rezultacie nastąpił gwałtowny spadek – jednokrotnie aż o 40%. Cardoso był chwalony na arenie międzynarodowej za szybkie zaradzenie kryzysowi ekonomicznemu jego kraju. Jednakże pomimo jego wysiłków, na przestrzeni całego roku 2001 gospodarka pozostała ospała, a kraj stanął w obliczu kryzysu energetycznego.

Rząd Lula Przeprowadza Reformy Ekonomiczne i Społeczne

W styczniu 2003 roku, Luiz Inácio Lula da Silva, były lider związku zawodowego i pracownik fabryki, szeroko znany pod przydomkiem Lula, został pierwszym prezydentem Brazylii pochodzącym z klasy robotniczej. Jako przywódca jedynej partii socjalistycznej, Partii Pracujących, Lula obiecał zwiększyć świadczenia społeczne i polepszyć warunki życia biednych. Uznał jednak również, że zdecydowanie niesocjalistyczny program obostrzeń podatkowych był konieczny aby ratować gospodarkę. Pierwszym większym sukcesem ustawodawczym prezydenta był plan zreformowania zadłużonego systemu emerytur, który działał z rocznym deficytem w wysokości 20 miliardów dolarów. Urzędnicy państwowi zorganizowali intensywne strajki przeciwko tej i innym reformom. Chociaż dług publiczny i inflacja wciąż stanowiły problem w 2004 roku, to gospodarka kraju wykazywała oznaki wzrostu, a bezrobocie zmalało. Wybory w sierpniu 2004 roku pokazały, że większość Brazylijczyków popierała ostre reformy gospodarcze Luli. Łączył on swoją konserwatywną politykę fiskalną ze śmiałymi programami walki z biedą. Podniósł minimalną pensję o 25% i wprowadził ambitny plan opieki społecznej, Bolsa Familia, który wyciągnął 36 milionów ludzi (20% społeczeństwa) z głębokiej biedy.

W 2005 roku skandal korupcyjny osłabił rząd Luli i doprowadził do dymisji kilku wysokich urzędników państwowych. W sierpniu Lula wygłosił przeprosiny w telewizji, obiecując „drastyczne kroki” w celu reformacji systemu politycznego. Do końca roku Lula odzyskał popularność, jako że kontynuował działania balansujące między odpowiedzialnością podatkową i mocnym systemem pomocy społecznej. Jednak po kolejnym skandalu korupcyjnym zaraz przed wyborami z października 2006, Lula zdobył jedynie 48,6% głosów, co oznaczało drugą rundę wyborów 29 października. Lula zebrał w niej 60,8% głosów i utrzymał urząd.

W listopadzie 2007 roku 4,5 km pod dnem oceanu odkryte zostało nowe pole naftowe nazwane Tupi. Dostarczy ono od 5 do 8 miliardów baryłek ropy naftowej i gazu ziemnego, co sprawia, że jest to największe pole naftowe odkryte od czasu Pola Kashagan w Kazachstanie w roku 2000.

Po okresie trzyletniego spadku, Narodowy Instytut Badań Kosmicznych ogłosił że wskaźnik wylesienia w Brazylii w 2008 roku wzrósł o 228% w stosunku do roku 2007.

W październiku 2009 Rio de Janeiro zostało wybrane gospodarzem Letnich Igrzysk Olimpijskich w 2016 roku. W finale pokonało Tokio, Madryt i Chicago. Brazylia jest pierwszym państwem z Ameryki Południowej, które zorganizuje Igrzyska.

Brazylia Wybiera Swojego Pierwszego Prezydenta-Kobietę

W drugiej rundzie wyborów prezydenckich z października 2010 roku, Dilma Rousseff, pomocniczka Luli i jego była szefowa gabinetu, pokonała José Serrę 56% do 44% i została pierwszą kobietą, sprawującą urząd prezydenta Brazylii. Lula nie mógł się ubiegać o trzecią z rzędu kadencję z powodu ograniczeń formalnych. Oczekuje się, że Rousseff będzie kontynuowała plan Luli. Stoi ona także przed zadaniem poprawienia systemów edukacji i opieki zdrowotnej. Wybór Rousseff jest interpretowany jako poparcie Luli i jego polityki społeczno-gospodarczej.

Rousseff Stawia Czoła Kryzysowi Po Dymisji Szefa Kancelarii

W czerwcu 2011 swojej funkcji zrzekł się szef kancelarii Rousseff Antonio Palocci. Został on oskarżony o pomnażanie swojego osobistego majątku jako konsultant korporacyjny, w czasie gdy był członkiem kongresu i koordynował kampanię prezydencką Rousseff. Spośród ostatnich czterech szefów kancelarii, Palocci był trzecim który zrezygnował z powodu zarzutów. Dymisja polityka nie przerwała śledztwa, które nadal bada czy istniało powiązanie między interesami Palocci a kampania prezydencką Rousseff.

Geografia

POŁOŻENIE I GRANICE

Brazylia leży pomiędzy 5° szerokości północnej a 34° szerokości południowej i 35°a 74° długości zachodniej. To największy kraj na kontynecie południowo-amerakańskim. Z północy na południe rozciąga się na obszarze 4350 km, a rónoleżnikowo to obszar 4250 km. Graniczy prawie ze wszystkimi państwami na kontynencie, jedynie Ekwador i Chile nie są sąsiadami Brazylii. Jest to jedyne państwo tego regionu świata, w którym językiem urzędowym nie jest hiszpański.

RZEŹBA I RÓŻNORODNOŚĆ

Brazylia to w większości wyżyny, z dominującą Wyżyną Brazylijską, która zajmuje prawie 2/3 powierzchni kraju. Drugą największą wyżyną jest Wyżyna Gujańska., gdzie znajduje się najwyższy szczyt kraju – Pico da Neblina ( Góra Mgieł ) – 2994 m npm. Tereny nizinne to przede wszystkim obszar Niziny Amazońskiej, rozciagającej się od zachodu na wschód w północnej części kraju oraz wąski 100 km pas na wybrzeżu Atlantyku. W rejonie południowym tereny nizinne należą do Niziny La Plata. Pozostałą część kraju tworzą rozległe płaskowyże Atlantycki i Centralny. Brazylia ma bardzo długą, i zróżnicowaną linię brzegową. W części północnej wybrzeże jest mocno rozczłonkowane, występują tu rafy koralowe. Tam też Amazonka wpada do oceanu. Następnie linia brzegowa się wyrównuje, a następnie wcina się w ląd głęboką zatoką Todos os Santos, nad którą leży miasto Salwador. Południowy odcinek wybrzeża bogaty jest w płytkie laguny i mierzeje. Do Brazylii należy także kilkanaście wysp i archipelagów. Największe z nich to Archipelag Fernando de Noronha, wyspy Caviana, Rocas, Ilha Grande, Majaro. Dużą popularnością wśród turystów cieszą się wyprawy na bezludne, skaliste wysepki, oddalone o ok. 1000 km od brzegów. Sporą atrakcję stanowi także Wyspa Bananowa, która jest drugą pod względem wielkości , śródlądową wyspą na świecie, po kanadyjskiej wyspie Manitoulin na jeziorze Huron.

POWIERZCHNIA, LICZBA LUDNOŚCI, STOLICA

Brazylia zajmuje obszar niewiele mniejszy niż cały kontynent europejski. Zarówno pod względem wielkości jak liczby mieszkańców zajmuje 5 miejsce na świecie. Na terytorium równym 8 456 508 km kw. mieszka ok. 194 mln ludzi. Od 1960 roku stolicą kraju jest miasto Brasilia, zamieszkane przez ponad 2 mln 600 tys. mieszkańców. Miasto zostało zbudowane od podstaw i uznawane jest za arcydzieło modernistycznej myśli archtektonicznej XX wieku.

OBSZARY GEOGRAFICZNE

Brazylia podzielona jest na 26 stanów ( estado ) i jeden dystrykt federalny. Występują tu cztery główne regiony: Nizina Amazońska, Nizina La Plata, Wyżyna Brazylijska i Wyżyna Gujańska. Ludność w ogromnej większości – ok. 80 % skupiona jest w miastach. Do najgęściej zaludnionych obszarów należą tereny we wschodniej i południowej części kraju. Najpopularniejszym regionem turystycznym są okolice zatoki Ilha Grande i Rio de Janeiro, ze słynną plażą Copacabana. W rejonie dżungli amazońskiej na przestrzeni setek kilometrów ciągną się tereny niezamieszkałe.

RZEKI I JEZIORA

Największą rzeką Brazylii jest Amazonka, która wraz z dopływami nawadnia większą część kraju. Stanowi bardzo ważną arterię transportową, gdyż jest żeglowna na całej swej długości na terytorium Brazylii. Ta ogromna rzeka , druga pod względem wielkości na świecie, bierze swój początek w Andach i po pokonaniu 6520 km, wpada do Atlantyku. Następne wśród wielkich rzek to Paragwaj, Parana i La Plata. Rzeki te jednak ze względu na liczne progi i wodospady są żeglowne jedynie na krótkich odcinkach. Obszar rzeczny Brazylii leży w zlewisku atlantyckim. W krajobrazie tego kraju nie znajdziemy wielu jezior. Nieliczne występują jedynie w pasie nadmorskim i są to płytkie jeziora przybrzeżne. Największe jest jezioro Patos, które jest także drugą co wielkości laguną na świecie, oddzieloną od brzegu oceanu ponad 20 km plażą.

Klimat

Chociaż 90% kraju leży w strefie tropikalnej, klimat Brazylii jest wyraźnie zróżnicowany: od najbardziej tropikalnej północy (równik przecina ujście Amazonki) po umiarkowane strefy poniżej zwrotnika Koziorożca (23°27′ szerokości geograficznej), który przecina kraj na wysokości miasta Săo Paulo. Brazylia ma pięć obszarów klimatycznych – równikowy, tropikalny, półpustynny, tropikalny wyżynny i podzwrotnikowy.

Temperatury wzdłuż równika są wysokie, o średnich wartościach powyżej 25°C, jednak letnie wartości maksymalne nie przekraczają 40°C w strefach umiarkowanych. W pobliżu równika wahania sezonowe są niewielkie, choć czasami może być wystarczająco zimno aby ubrać kurtkę, szczególnie w czasie deszczu.

Na drugim krańcu kraju, na południe od zwrotnika Koziorożca, podczas zimy (czerwiec-lipiec) występują przymrozki. W niektórych latach na obszarach górzystych jak stanach Rio Grande do Sul i Santa Catarina występuje śnieg. Temperatury w miastach Săo Paulo, Belo Horizonte, i Brasília są z uwagi na położenie na wysokości około 1 000 metrów umiarkowane (zwykle pomiędzy 15 a 30°C), pomimo ich relatywnie niskiej szerokości geograficznej. Rio de Janeiro, Recife i Salvador na wybrzeżu cechuje ciepły klimat, ze średnią temperaturą sięgającą od 23 do 27°C oraz stałe pasaty. Południowe miasta Porto Alegre i Curitiba mają klimat podzwrotnikowy podobny do tego występującego w części Stanów Zjednoczonych i Europy. Temperatura może tam w zimie spaść poniżej zera.

Poziomy opadów znacznie się różnią. Większość Brazylii otrzymuje umiarkowaną ilość opadów pomiędzy 1 000 a 1 500 milimetrów rocznie z większością opadu w lecie (pomiędzy grudniem a kwietniem) na południe od równika. Rejon Amazonki jest notorycznie wilgotny, z ogólnym opadem ponad 2 000 milimetrów na rok i ponad 3 000 milimetrów w zachodnich częściach Amazonki blisko Belém. Mniej znany jest fakt, że pomimo wysokiego opadu rocznego, las deszczowy Amazonki ma 3-5 miesięczną porę suchą, której długość różni się w zależności od położenia na północ lub południe względem równika.

Wysokie i względnie regularne opady w dolinie Amazonki mocno kontrastują z suchością półpustynnego północnego-wschodu. Tam opady są rzadkie i występują ostre susze w około siedmioletnich cyklach. Północny-wschód jest najsuchszą częścią kraju. Jest to również najgorętszy rejon, gdzie podczas pory suchej od maja do listopada zanotowano temperatury powyżej 38°C. Jednakże Sertăo, region o półpustynnej roślinności używany głównie jako teren pod rzadko rozsiane rancza, podczas deszczy zielenieje. Większość terenu środkowo-zachodniego otrzymuje 1 500 do 2 000 milimetrów opadu rocznie, ze zdecydowaną porą suchą w środku roku. Południe i większość wybrzeża Atlantyku aż po Salvador i Bahię na północnym-wschodzie otrzymuje podobne ilości, jednak bez wyraźnej pory suchej

Religia

Jak wiele innych państw świata, Brazylia jest miejscem gdzie mieszają się różne religie. Z uwagi na zróżnicowanie kultur i dziedzictwa, ten kraj może pochwalić się mnogością ideałów i afiliacji religijnych. Co ciekawe, niedawne spisy ludności wykazały że około 90% ludności Brazylii wyznaje jakąś wiarę, co czyni z niej najbardziej religijny kraj Ameryki Południowej. Tylko około 1% ludności nie wierzy w Boga lub istotę najwyższą w żadnej formie. Przekonania religijne są bardzo zróżnicowane, pomimo faktu że około trzy czwarte ludności deklaruje wyznanie rzymskokatolickie. W istocie, w Brazylii jest więcej katolików niż w jakimkolwiek innym kraju na świecie.

Katolicyzm został rozpoczęty w Brazylii kiedy europejscy koloniści przybyli w celu „cywilizowania” miejscowej ludności tubylczej. Zbudowali kościoły i sprowadzili przywódców religijnych, żeby nauczać młodych i starych doktryn katolicyzmu. W XIX wieku katolicyzm został ustanowiony oficjalną religią kraju. Oznaczało to, że księża katoliccy otrzymywali od rządu pensje i zostali wmieszani w polityczne sprawy państwa. Katolicyzm stał się integralną częścią zarządzania i administracji Brazylią i jej mieszkańcami. Wiele brazylijskich świąt bazuje na katolicyzmie.

Do innych religii (tj. tych niechrześcijańskiego pochodzenia) należą:

  • Judaizm
  • Muzułmanizm (Islam)
  • Buddyzm
  • Świadkowie Jehowy
  • Shintoizm
  • Rastafarianizm
  • Candomblé
  • Umbanda

Spirytyzm jest również jedną z ważnych, choć mniejszościowych religii w Brazylii. Praktyki spirytystyczne są w dużym stopniu oparte na starożytnych kulturach Indian, jak również na kulturze i zwyczajach afrykańskich, które zostały sprowadzone do Brazylii wieki temu wraz z niewolnikami z „czarnego lądu” Afryki. Takie plemiona i kultury skłaniały się zwłaszcza ku wielbieniu duchów, jako że nie ulegały wpływom bardziej rozbudowanych pojęć stworzenia pochodzących z Biblii.

Kuchnia

Choć istnieje wiele podobieństw pomiędzy kuchnią Brazylii a kuchnią innych krajów Ameryki Południowej, ma ona jednak odrębny charakter. Od Amazonki na północy, poprzez żyzne plantacje środkowego wybrzeża aż po pampy na południu, jedzenie w Brazylii stanowi unikatowy miks kultur i ich kuchni. Pierwotna ludność wniosła wkład w postaci popularnych składników jak maniok jadalny i guarana. Afrykańscy niewolnicy mieli wpływ na kuchnię stanów wybrzeża, szczególnie Bahię. W całym kraju w różnorodnych daniach widać również dziedzictwo Portugalczyków.

Gdyby miano podzielić kraj na regiony ze względu na kuchnię, można by wyróżnić:

Północ
(Acre, Amazonas, Amapá, Pará, Rondonia, Roraima, i Tocantins) Stany te wspólnie tworzą region znany jako Amazonia, jako że zawiera on znaczną część lasów deszczowych i dopływy rzeki Amazonki. Pod względem kultury, Nizina Amazonki jest gęsto zaludniona autochtonicznymi Indianami i osobami o pochodzeniu mieszanym: indiańsko-portugalskim. Mieszkańcy żyją tu na diecie składającej się z ryb, roślin okopowych takich jak maniok, pochrzyn (jams) i orzechy ziemne, oraz owocach tropikalnych i palmowych.
W kuchni tego regionu widać duże wpływy Indian. Jednym z popularnych dań jest Caruru do Pará, danie jednogarnkowe z suszonych krewetek, piżmiana jadalnego i oleju palmowego.

Północny-wschód
(Alagoas, Bahia, Ceará, Maranhao, Paraiba, Pernambuco, Piaui, Rio Grande do Norte i Sergipe). Ten region to suche, półpustynne obszary używane do hodowli bydła oraz ekonomicznie ważny teren uprawy trzciny cukrowej i kakao. Widowiskowe plaże są najszybciej zdobywająca popularność atrakcją turystyczną Brazylii. W stanie Bahia dominuje afrykańsko-bahiański typ kuchni, który rozwinął się dzięki kucharzom z plantacji. Usiłowali oni odtworzyć dania afrykańskie, indiańskie i tradycyjne portugalskie z lokalnie dostępnych składników.
Na pozostałym obszarze nizin brzegowych w kuchni widać mniej wpływów afrykańskich. Głównymi składnikami pożywienia są owoce morza, skorupiaki i tropikalne owoce. W głębi kraju, na dotykanym suszami obszarze hodowli bydła i farm, posiłki zwykle składają się ze składników takich jak suszone mięso, ryż, fasola, mięso kozy, maniok i kasza kukurydziana.

Środkowy-Wschód
(Dystrykt Federalny Brasilia plus Goias, Mato Grosso i Mato Grosso do Sul). Na region składają się suche otwarte sawanny i prerie z zalesionym terenem na północy. Słynny Pantanal, jeden z najsłynniejszych terenów rybackich na ziemi, jest położony w tym regionie.
W menu dominują tu ryby z większych rzek, wołowina i wieprzowina z dużych farm, a towarzyszą im rośliny uprawne: soja, ryż, kukurydza i maniok.

Połudnowy-wschód
(Espirito Santo, Minas Gerais, Rio de Janeiro i Sao Paulo) W przemysłowym sercu Brazylii istnieje kilka charakterystycznych stylów gotowania. W Minas dania regionalne składają się z dużej ilości kukurydzy, wieprzowiny, fasoli i lokalnych miękkich serów dojrzewających. W okolicach Rio i Sao Paulo serwowane jest feijoada completa – danie z duszonej fasoli i mięsa, popularne zwłaszcza w restauracjach jako środowy i sobotni lunch. Innym często jedzonym daniem jest arroz-feijao – ryż z fasolą. Zwyczajowo w Rio przygotowuje się czarną fasolę, czerwoną lub białą w Sao Paulo, a w Minas Gerais czarną lub czerwoną.
W kuchni Sao Paulo widać wpływy imigrantów z Europy i Afryki Północnej. Większość przybyła z Włoch wraz z wieloma Portugalczykami i Hiszpanami, jak również z innych krajów europejskich i arabskich.

Południe
(Paraná, Rio Grande do Sul i Santa Catarina) Do kuchni narodowej gaucho, czyli kowboje, wnieśli dania przyrządzane z suszonych na słońcu mięs i churrasco – posiłek ze świeżych mięs grillowanych nad drzewem.
Osadnicy, w większości imigranci z Niemiec, Europy Środkowej i pewna ich ilość z Włoch, byli przyzwyczajeni do diety opartej na pszenicy. Byli to rolnicy którzy uprawiali ziemię i wprowadzili tu wino, warzywa liściaste i nabiał. Ziemniaki nie były tu dostępne. W wyniku improwizacji imigranci odkryli, że lokalny słodki maniok może być gotowany i podawany w ten sam sposób jak ziemniaki w ich krajach ojczystych.

Wskazówki dla podróżnych

PRZELOTY MIĘDZYNARODOWE
Przeoloty odbywają się samolotami rejsowymi z międzylądowaniem w jednym z europejskich portów lotniczych. Całkowity przelot trwa około 10-17godzin. Dokładne informacje o godzinach przelotów i zbiórce znajda Państwo w liście przewodnim, wysłanym do Uczestników wycieczek.

RÓŻNICA CZASU
Różnica czasu pomiędzy Polska a Brazylią wynosi 5 godzin, a w okresie od marca do października 3 godziny.

WALUTA I JEJ WYMIANA
Walutą Brazylii jest 1 real BRL ( lub także R$ ) który dzieli się na 100 centavos. Wymiany pieniędzy są możliwe w wielu hotelach, bankach oraz kantorach. Przed podróżą warto zaopatrzyć się w tz. czeki podróżne ponieważ, jest to najbezpieczniejszego sposób przewozu pieniędzy. Ceny w Brazylii są zróżnicowane, zależą od popularnoiści oraz wielkości miasta.

1 BRL = 2,28 USD
Przykładowe ceny: w restauracji : cappucino 4,39 BRL; woda 0,33l 2,17 BRL; coca-cola/pepsi/fanta 0,33 l 3,22 BRL; piwo krajowe 0,5 l 5 BRL ; w sklepie : woda 1,5 l 2,28 BRL; piwo krajowe 0,5 l 3,50 BRL; 1kg pomarańczy 2,95 BRL

KARTY PŁATNICZE
Karty płatnicze są akceptowane w hotelach, restauracjach, kawiarniach oraz wiekszości dużych sklapów. Karty takie jak MasterCard, Visa i American Express należą do najczęściej przyjmowanych. Należy jednak pamiętać, że w małych sklepach miejscowych, kwiaciarniach oraz targach karty nie będą przyjmowane, dlatego warto także zaopatrzyć się w odpowiedną ilość gotówki.

CO ZABRAĆ ZE SOBĄ
1. Ubrania – powinny być dostosowane do terminu i trasy wycieczki (klimat).
2. Wygodne obuwie.
3. Ręczniczek (gdy program wycieczki obejmuje przejazd nocnym pociągiem).
4. Okrycie głowy oraz okulary przeciwsłoneczne dla ochrony przed słońcem.
5. Strój przeciwdeszczowy.
6. Podstawowe leki najczęściej używane w domu.

BEZPIECZEŃSTWO
Brazylia jest bezpiecznym krajem ale jak wszedzie zdarzają się przykre wyjątki, należy jednak podkreślić, że rząd tego państwa podejmuje wszelkie środki aby zapewnić turystom należyte bezpieczeństwo. Warto jednak pamiętać o zachowywaniu podstawowych środków ostrożności i korzystać przede wszystkim ze zdrowego rozsądku a najcenniejsze przedmioty pozostawiać w sejfach hotelowych.

TELEFONY KOMÓRKOWE
Na terenie Brazylii działa sprawny system telefonii stacjonarnej oraz komórkowej. W większych miastach nie ma żadnego problemu z zasięgiem gdyż na całym terenie Brazylii obsługiwana jest sieć GSM. W miastach są także ogólnodostępne kawiarenki internetowe z których można wykonać połączenia poprzez złącze internetowe.

ELEKTRYCZNOŚĆ
Napięcie pradu elektrycznego wynosi 110V/60Hz w stanach północnych oraz 220V/60 Hz w centrum kraju oraz na południu. Najczęściej spotykane gniazdka elektryczne są uniwersalne i pasują do standardów europejskich.

HOTELE
W więkoszści tras hotele o standardzie ***/*****, pokoje standardowo z łazienkami, dostępną kawiarnią, restauracją, klimatyzacją, małą lodówką, sejfem oraz telewizją satelitarną.

POSIŁKI
Śniadania w hotelu, zazwyczaj w formie bufetu – łączenie kuchni europejskiej z miejscowymi zwyczajami kulinarnymi, bogatymi w różnorodność smaków i zapachów.

BAGAŻ
Ciężar bagażu nadanego przez jedną osobę w trakcie odprawy bagażowej nie powinien przekraczać 20 kg. Każdy podróżny może mieć przy sobie także bagaż podręczny, którego waga nie powinna przekraczać 5 kg, o wymiarach sześcianu nieprzekraczającego 50cm/40cm/20cm. Wszystkich podróżnych obowiązują przepisy dotyczace bagażu, m.in. Zakaz przewozu towarów niebezpiecznych oraz przepisy celne i graniczne. Nie należy przewozić w bagażu przdmiotów potencjalnie niebezpiecznych jak np. nożyczki, pilniczki, aerozole, zapalniczki, zapałki.
UWAGA: Prosimy pamiętać o obowiązkowym zamknieciu bagażu na szyfr lub kłódkę oraz o jego podpisaniu (zarówno w trakcie przelotów miedzynarodowych, jaki i w trakcie podróży na trasach wewnętrznych samolotem i pociągiem).

TRANSPORT
Komunikacja miejska w postaci autobusów i minibusów w Brazylii działa bardzo prężnie i cieszy się ogólnym zadowoleniem ponieważ należy do jednej z lepiej zorganizowanych sieci autobusowych na świecie. Będąc w Brazylii warto wybrać się także na rejs promem często umilanym śpiewem oraz tańcami miejscowej ludności.