Nasze wycieczki do Indii

Wszystko o Indiach (20 dni)

Delhi, Dżajpur, Agra, Waranasi, Kalkuta, Tandżawur, Maduraj, Kochin, Alleppey, Bombaj
Indie to niesamowita kraina kontrastów. W tym samym momencie potrafią zachwycić swoim baśniowym pięknem i zaszokować zwyczajami życia mieszkańców.

ZOBACZ »

Skarby Kultury Indii (16 dni)

Delhi, Adżmer, Puszkar, Dżodhpur, Udajpur, Agra, Kadżuraho-Bandhawgarh
Nasycony koloryt upalnego regionu, pełnego surowych twierdz oraz zabytkowych pałaców, w których otoczeni pięknem i bogactwem rezydowali maharadżowie…

ZOBACZ »

Klasyczne Indie (10 dni)

Delhi, Agra, Fatehpur-Sikri, Bharatpur, Ranthambore, Dżajpur, Mandawa
Zobacz wielką miłość zaklętą w marmurowym cudzie, pomniku miłości – Tadż Mahal. Idealna symetria tej budowli i bogactwo kamieni szlachetnych sprawia, że to największy zabytek sztuki muzułmańskiej.

ZOBACZ »

Indie z mistycznym Nepalem (19 dni)

Delhi, Mandawa, Dżajpur, Ranthmabore, Agra, Kadżuraho, Waranasi, Katmandu, Pokhara
Wyobraź sobie soczystą zieleń dolin, ośnieżone szczyty skąpane w słońcu i krystalicznie czyste górskie powietrze.

ZOBACZ »

Historia

Cywilizacja doliny Indusu, jedna z najstarszych cywilizacji świata, rozkwitła w trzecim i drugim wieku p.n.e. i rozprzestrzeniła się na północno-zachodnie tereny dzisiejszych Indii. Plemiona Ariów napłynęły na subkontynent indyjski około 1500 lat przed naszą erą. Łącząc się z wcześniejszymi mieszkańcami, ludnością drawidyjską, stworzyły one klasyczną kulturę Indii. Imperium Maurów czwartego i trzeciego wieku p.n.e., którego potęga sięgnęła zenitu pod panowaniem ASHOKI, zjednoczyło pod sobą dużą część Azji Południowej. Okres od czwartego do szóstego wieku naszej ery jest w historii Indii znany jako złoty wiek. Panująca wtedy dynastia Guptów doprowadziła do rozkwitu nauki, sztuki i kultury. Indie były wielokrotnie najeżdżame: w VIII wieku przez Arabów, w XII przez Turków, a w końcu w drugiej połowie XV wieku przez europejskich kupców.

W dziewiętnastym wieku Wielka Brytania objęła kontrolę polityczną praktycznie nad całością terytorium Indii. Indyjskie siły zbrojne odegrały ważną rolę w armii brytyjskiej podczas obu Wojen Światowych. Bierny opór stawiany brytyjskiemu kolonializmowi, którego przywódcami byli Mohandas GANDHI i Jawaharlal NEHRU, doprowadził do uzyskania niepodległości w 1947 roku. Subkontynent został podzielony na dwa państwa: świeckie Indie i mniejszy, muzułmański Pakistan. W 1971 roku trzecia wojna pomiędzy tymi krajami doprowadziła do oddzielenia się Pakistanu Wschodniego, z którego powstało nowe państwo – Bangladesz. W 1998 roku Indie przeprowadziły testy broni jądrowej, które w tym samym roku wykonał również Pakistan. Pomimo imponujących inwestycji i wydajności gospodarki, dzisiejsze Indie stają przed takimi palącymi problemami jak znaczne przeludnienie, degradacja środowiska naturalnego, ubóstwo i wszechobecna korupcja.

Historia starożytna. Indie, kraj o barwnej historii i kulturze, sięgają swoimi korzeniami pierwszych cywilizacji człowieka. Początek dały im ludność zamieszkująca wzdłuż Indusu i społeczności rolnicze z południowych terytoriów dzisiejszych Indii. Nieodzownym elementem historii kraju jest ciągłe łączenie się migrujących ludów z otaczającymi Indie kulturami. Istnieją ślady wskazujące na powszechne stosowanie żelaza, miedzi i innych metali na większości obszaru subkontynentu indyjskiego w bardzo wczesnym okresie, co świadczy o wysokim rozwoju tej części świata w starożytności. Do końca czwartego wieku p.n.e. Indie stały się regionem o wysoce rozwiniętej cywilizacji.

Cywilizacja doliny Indusu. Historia Indii rozpoczyna się wraz z narodzinami cywilizacji doliny Indusu, znanej również cywilizacją harappańską. Rozkwitła ona około 2,5 tysiąca lat p.n.e. w zachodniej części Azji Południowej, na obszarach dzisiejszego Pakistanu i zachodnich Indii. W dolinie Indusu początki miała największa z czterech starożytnych cywilizacji miejskich: Egiptu, Mezopotamii, Indii i Chin. Bardzo długo cywilizacja stanowiła tajemnicę, aż do lat dwudziestych dziewiętnastego wieku, kiedy władze Indii zleciły wykonanie prac wykopaliskowych w dolinie Indusu. Odkryto tam ruiny dwóch starożytnych miast, Mohendżo Daro i Harappy. Na podstawie pozostałości budynków i przedmiotów można stwierdzić, że około czterech do pięciu tysięcy lat temu, rozkwitała na tym terenie wysoko rozwinięta cywilizacja. Miała ona charakter miejski. Ruiny Mohendżo Daro i Harappy świadczą o tym, że te handlowe miasta były dobrze rozplanowane, wzniesione w odpowiednich do tego miejscach i dobrze bronione. Znajdowały się w nich szerokie drogi i system kanalizacji. Domy budowane były z wypalanej cegły i miały dwa lub więcej pięter.

Kres kultury harappańskiej datuje się na 1500 lat p.n.e. Pośród wielu przyczyn, którym przypisuje się upadek cywilizacji doliny Indusu, znajdują się inwazja Ariów, powtarzające się powodzie i inne naturalne przyczyny, takie jak trzęsienie ziemi itp.

Historia średniowiecznych Indii. Okres średniowieczny, który związany jest z wpływami i rządami muzułmańskimi, trwał trawie trzysta lat. Władzę sprawowali wtedy tak zwani miejscowi władcy. Wyróżnić można dynastie Ćaluków, Pallawów, Panjów, Rasztrakutów, władców muzułmańskich i ostatecznie imperium Mogołów. Najważniejszą z dynastii zrodzonych w połowie dziewiątego wieku była dynastia Chola.

Palowie. Pomiędzy ósmym a dziesiątym wiekiem naszej ery wiele potężnych imperiów panowało na wschodnim i północnym terytorium Indii. Król Dharmpala, władca imprerium Palów, syn Gopali, rządził od końca ósmego wieku po wczesne lata wieku dziewiątego. Założył on Uniwersytet w Nalandzie i Vikamshili.

Senowie. Po upadku Palasów, dynastia Senów objęła rządy w Bengalu. Założycielem dynastii był Samantasena, zaś największym z władców rodu – Vijaysena. Podbił on cały Bengal. Rządy po nim przejął jego syn Ballalasena. Okres jego panowania był spokojny, jednak terytorium pozostało nietknięte. Ostatnim władcą dynastii był Lakshamanasena. Za jego rządów Muzułmanie najechali Bengal, prowadząc do upadku imperium.

Pratiharowie. Najwybitniejszym władcą Pratiharów był Mihir Bhoja. W 836 roku odzyskał on Kanaudź, który przez ponad wiek był stolicą imperium Pratiharów. Za jego panowania wzniesiono miasto Bhopal. Radża Bhoja i inni dzielni królowie Gujarów odparli wiele ataków Arabów z zachodu. W latach 915-918, Kanauj został zaatakowany przez króla Rahatrakuta, który zniszczył miasto prowadząc do osłabienia imperióm Pratiharów. W 1018 roku, Kannauj rządzony przez Rajyapala Pratihara został ograbiony przez Mahmuda z Ghanzy. Imprerium rozpadło się na niezależne stany Rajput.

Rasztrakutowie. Ta dynastia, panująca od czasów władcy Karnataki, zyskała sławę z paru powodów. Rzasztrakutowie rządzili na największym terytorium. Królowie darzyli sztukę i literaturę wyjątkowym poparciem, a tolerancja religijna, którą egzekwowali była wyjątkowa.
Południowe imperium dynastii Chola Pierwszymi ważnymi władcami dynastii byli Rajaraja Chola I i jego syn oraz następca Rajendra Chola. Rajaraja kontynuował politykę przyłączania nowych ziem rozpoczętą przez jego ojca. Stanął na czele zbrojnej ekspedycji do odległych ziem Bengalu, Orissy i Madhya Pradesh. Następcy Rajendry I, Rajadhiraj i Rajendra II byli dzielnymi władcami walczącymi zawzięcie z późniejszymi królami Chalukya, którym nie udało się zniszczyć imperium Chola. Późniejsi królowie dynastii byli natomiast słabi i niekompetentni. Imprerium Chola słabło więc przez następne półtora wieku i w końcu upadło po inwazji Malik Kafura na początku czternastego wieku.

Walka Indii o wolność (1857-1947) W czasach starożytnych ludy z całego świata chętnie przybywały do Indii. Ze Środkowej Europy przybyli Arianie. Następnie do Indii napływali także Persowie, ludność irańska, Mogołowie, którzy osiadali w Indiach. Mongolski władca Chengis Khan najeżdżał kraj wiele razy. Również Aleksander Wielki pragnął podbić Indie, zarządził jednak odwrót po bitwie z Porusem. He-en Tsang z Chin dotarł do Indii w celu poszukiwania wiedzy i odwiedzenia starożytnych indyjskich uniwersytetów w Nalandzie i Takshili. Również Kolumb chciał dopłynąc do Indii, zamiast tego wylądował jednak na brzegach Ameryki. Odkrywca Vasco da Gama przybył do Indii żeby w zamian za dobra portugalskie otrzymać indyjskie przyprawy. Francuzi założyli w Indiach swoje kolonie.

 Jako ostatni do Indii przyjechali Brytyjczycy, których rządy w Indiach trwały blisko 200 lat. W wyniku bitwy pod Plassey w 1757 roku, Brytyjczycy osiągnęli polityczną władzę. Zwierzchność Korony Brytyjskiej została ustanowiona za urzędowania Lorda Dalhousie, który został Gubernatorem generalnym w 1848 roku. Przyłączył on Pendżab, Peshawar i plemiona Pathan w północno-zachodniej części Indii. W roku 1856 brytyjski podbój i jego moc prawna były już ugruntowane. U szczytu władzy Brytyjczyków, w połowie dziewiętnastego wieku, niezadowolenie lokalnych władców, chłopów, inteligencji, żołnierzy, którzy po rozwiązaniu armii wielu państw przyłączonych do Indii stracili pracę, jak i całego społeczeństwa stało się szeroko rozpowszechnione.  Szybko przerodziło się ono w rebelię, która przybrała postać Buntu 1857 roku. Był to pierwszy poważny ruch przeciwko Brytyjskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej, znany również jako „powstanie sipajów” lub „pierwsza wojna o niepodległoś”.

Po roku zamieszek i wzmocnieniu wojska kompanii brytyjskimi żołnierzami, bunt pokonano. Symboliczny przywódca powstania, ostatni władca imperium Mogołów Bahadur Shah Zafas został zesłany do Birmy, jego dzieci zostały ścięte, a linia Mogołów obalona. Cała władza sprawowana przez Kampanię Wschodnioindyjską została przeniesiona na Koronę Brytyjską, która zaczęła rządzić większością Indii jako kolonią; ziemie kampanii były bezpośrednio kontrolowane, a reszta obszarów poprzez władców tak zwanych stanów książęcych. W 1947 roku, gdy subkontynent indyjski uzyskał niepodległość, było 565 stanów książęcych.

Ruch na rzecz niepodległości Indii
W środowisku rozbitym między Hinduizmem a Islamem, pierwszym krokiem w stronę niepodległości Indii i demokracji w pojęciu zachodnim było mianowanie indyjskich radnych mających doradzać brytyjskiemu wicekrólowi i ustalenie rad prowincji z członkami indyjskimi. Udział radnych był następnie zwiększany w radach legislacyjnych. Od 1920 roku liderzy tacy jak Mohandas Karamchand Gandhi dali początek bardzo popularnym ruchom masowym, tworzącym kampanię przeciwko Brytyjczykom, używając całkowicie pokojowych metod. Sprzeciw Brytyjskim rządom rozprzestrzenił się na cały subkontynent indyjski. Wielki wpływ jaki Gandhi wywarł na Indie, oraz jego zdolność wywalczenia niepodległości dzięki zupełnie nieagresywnemu masowemu ruchowi uczyniły z niego jednego z największych przywódców w dziejach świata. Dawał ludziom przykład, nosząc niezbędną ilość tkanych ręcznie ubrań, aby osłabić brytyjski przemysł tekstylny. Zorganizował też marsz do morza („marsz solny”), gdzie demonstrujący robili własną sól w proteście przeciwko brytyjskiemu monopolowi.

Hindusi nazwali Gandhiego Mahatma, (Wielki Duch). Określenie to po raz pierwszy użyte zostało przez bengalskiego poetę Rabindranatha Tagorę. Kolejnym wojownikiem o wolność Indii był Bhagat Singh, uważany za jednego z najbardziej wpływowych rewolucjonistów indyjskiego ruchu niepodległościowego. Często nazywa się go Shaheed Bhagat Singh (słowo shaheed oznacza „męczennik”). Te ruchy przyniosły Indiom niepodległość w 1947 roku. Rok później, Gandhi został zamordowany. Żył jednak wystarczająco długo by uwolnić swoją ojczyznę, dzięki czemu uznawany jest za ojca swojego narodu.

Niepodległość i Podział
Przez lata rozwijało się nie tylko pragnienie niepodległości, ale i napięcia pomiędzy wyznawcami Hinduizmu i Muzułmanami. Muzułmanie, od zawsze stanowiący mniejszość, stojąc przed perspektywą wyłącznie hinduskiego rządu zaczęli obawiać się o swoją niezależność. Równie mocno nie ufali rządom Hindusów, co nie chcieli poddać się obcej władzy, mimo że Gandhi nawoływał do jedności dwóch grup. Brytyjczycy, niezwykle osłabieni drugą Wojną Światową, zadeklarowali się opuścić Indie, a zajmowane przez nich regiony odzyskały niepodległość w 1947 roku, po podziale na Indie i Pakistan. W wyniku kontrowersyjnego podziału na Pendżab i Bengal, w prowincjach tych wybuchły zamieszki pomiędzy hinduistami, siksami i muzułmanami, które rozprzestrzeniły się na część pozostałych regionów Indii. Liczbę ich ofiar szacuje się na 500,000. W wyniku podziału na Indie i Pakistan granicę przekroczyło w obie strony 12 milionów ludzi, co jest jedną z największych migracji kiedykolwiek zanotowanych w historii. W roku 1971, Bangladesz, wcześniej Wschodni Pakistan i Wschodni Bengal, odłączył się od Pakistanu.

Geografia

Indie, siódmy pod względem powierzchni kraj na świecie, są oddzielone od reszty Azji górami i morzem, co sprawia, że stanowią one wyraźną całość. Ich powierzchnia wynosi 3287,6 tys. km2. Indie leżą w całości na półkuli północnej. Ich część położona na lądzie stałym ma rozciągłość południkową wynoszącą 3214 km, a równoleżnikową 2933 km. Granice lądowe mierzą około 15200 km. Indie leżą pomiędzy 8º4′ a 37º6′ szerokości na północ of Równika. Od wschodu otacza je Zatoka Bengalska, od zachodu Morze Arabskie, a od południa – Ocean Indyjski. Od północy ograniczają je Himalaje – najwyższe góry na Ziemi. Całkowita długość linii brzegowej lądu stałego Indii oraz wysp: Lakkadiwów, Andamanów i Nikobarów wynosi 7516,5 km. Same Andamany liczą 200 wysp, rozciągających się na długości 350 km. W skład archipelagu Nikobarów wchodzi 19 wysp. Na Morzu Arabskim leżą Andamany. Uformowały się one na koralowym podłożu wybrzeża stanu Kerala. Indie graniczą z Pakistanem, Birmą (Myanmar), Chinami, Bangladeszem, Nepalem i Bhutanem. Inny kraj sąsiedzki – Sri Lankę – oddziela od kontynentu azjatyckiego Cieśnina Palka na Oceanie Indyjskim. Archipelagi wysp na Zatoce Bengalskiej po wschodniej stronie Indii, Andamany i Nikobary oraz Lakkadiwy na Morzu Arabskim po stronie zachodniej stanowią terytorium związkowe Indii.
Subkontynent Indyjski charakteryzuje się dużym zróżnicowaniem form terenu:

Himalaje

Łańcuch Himalajów ciągnie się przez subkontynent od kierunku północtwo-zachodniego w kierunku południowo-wschodnim. Ich długość wynosi około 2400 km od przełomu rzeki Indus po Brahmaputrę. Część pomiędzy Indusem a Sutlej i Kali nazwana jest regionem Kumaon. Części pomiędzy Kali a Tista nazywa się Nepalem, a pomiędzy drugą z tych rzek a Dihangare nazywa się Himalajami Assam. Najwyższym szczytem górskim Indii jest Kanczendzonga (8598 metrów). Szczyty Himalajów Wysokich sięgają średnio 6000 metrów. Do Himalajów Wysokich należy większość najwyższych szczytów takich jak Mount Everest (8848m) , Kanczendzonga (8598m) Nanga Parbat (8126m), Nanda Devi (7817m) i Namche Barwa (7756m).
Nizina Hindustańska

Wielka nizina Indii została uformowana przez rzeki Indus, Ganges i Brahmaputrę. Rozciąga się na 3200 km pomiędzy ujściem Gangesu i Indusu, wzdłuż podnóża gór, a jej szerokość waha się od 150 do 300 km. Od brzegów rzek Ravi i Sutlej do delty Gangesu rozpiętość długości geograficznej niziny wynosi 2400 km. Nizina najwęższa jest w Assamie i rozszerza się w kierunku zachodnim. Osiąga szerokość 160 km niedaleko Wzgórz Rajmahal i 280 km w okolicach Allahabadu. Nizina ma charakter aluwialny.

Płaskowyż Dekan

Wielki płaskowyż indyjski wznosi się od nizin aluwialnych w stanach Uttar Pradesh i Bihar, na południu od linii rzecznej Jamunu i Gangesu i rozciąga się na południe obejmując cały Półwysep. Jego wysokość wynosi od 600 do 900 km. Płaskowyż ma kształt nieregularnego trójkąta, którego wklęsła podstawa leży pomiędzy Delhi a Wzgórzami Rajmahal, a wierzchołek stanowi Kanyakumari. Odległe występy wyżyny w okolicy Aravallis, Wzgórz Rajmahal i Shillong wskazują na jej początkowy północny zasięg.

Położenie innego odcinka płaskowyżu na wyżynie Shillong daje pewne wskazówki co do możliwego połączenia. Wyżyna Shillong, teren pokryty dżunglą, obniża się gwałtownie w kierunku Doliny Surma. Wzgórza Mikir i Rengma stanowią punkty skrajne wyżyny.
Ghaty Zachodnie

Topografia Dekanu i Płaskowyżu Karnataka jest zdominowana przez Ghaty Zachodnie, które rozciągają się nieprzerwanie aż po południowy kraniec Półwyspu. Średnia wysokość tych gór waha się od 9000 do 1100 m, jednak miejscami wynosi nawet 1600 m lub więcej. W okolicach Goa poprzecinany erozją relief uformowany przez lawę zastępują gładko zaokrąglone wzgórza granitowe i gnejsowe. Na tym odcinku Ghaty obniżają się, by ponownie podnieść się na wysokości okręgu Nilrgiris, w stanie Tamil Nadu. Na południu dalsza część Ghatów jest rozdzielona przez przełęcze Palghat i Shencottah. Wzgórza Cardamon mogą być uznane za przedłużenie Ghatów Zachodnich.

Ghaty Wschodnie

Ghaty Wschodnie są mniej imponujące niż Ghaty Zachodnie. Tworzą one poprzerywany grzbiet na wschodnich peryferiach wyżyny Dekan. W ich skład wchodzą nieregularne pasma wzgórz takich jak Nallamais, Velikondas, Palkondas i Pachaimalais. Te wzgórza często określane są jako wzgórza północne w sektorze północnym, Wzgórza Cuddapah znajdują się w sektorze środkowym, a Wzgórza Tamil Nadu na Południu.

Niziny Nadbrzeżne i Wyspy

Dekan otoczony jest po bokach przez niziny nadbrzeżne o zróżnicowanej szerokości, które rozciągają się od Kutch po Orissę. Pomiędzy nizinami wschodnimi i zachodnimi zauważyć można znaczne różnice. Poza Niziną Gujarat na zachodnie wybrzeże cechuje wąska aluwialna krawędź przeplatana terenami pagórkowatymi. Posiada ona wcięcia a fragment południowy zdobią piękne laguny.

Na wschodnim wybrzeżu znajduje się z kolei szeroka równina, z dobrze wykształconymi deltami głównych rzek. Przejście od południo-zachodniego monsunowego klimatu północy do północno-wschodniego monsumowego klimatu południa powoduje ciekawe różnice pomiędzy cechami aluwialnymi na dwóch różnych odcinkach równiny wybrzeża wschodniego.

Klimat

Indie są krajem rozległym, w związku z czym nie można przyporządkować ich do jednej strefy klimatycznej. Leżą pomiędzy 8° a 37° szerokości geograficznej północnej a ich obszar zajmuje znaczną część Azji Południowej. Indie można podzielić na cztery główne strefy klimatyczne: wysokogórską, podzwrotnikową, zwrotnikową i suchą.

Strefa Wysokogórska

Klimat wysokogórski charakteryzuje wysokie partie Himalajów. W regionie tym spotyka się duże wahania klimatyczne spowodowane gwałtownymi rozbieżnościami wysokości. Niesie to za sobą występowanie różnych typów stref klimatycznych. Jeśli pogórze znajduje w strefie zwrotnikowej to wyżej położone obszary charakteryzować będzie strefa tundry wysokogórskiej.

Strefa Podzwrotnikowa

Klimat podzwrotnikowy panuje na prawie całym obszarze północnej części Indii. Można go nazwać typowym klimatem Indii. Lato jest gorące i wilgotne, podczas gdy zimą temperatura może spaść nawet do punktu zamarzania na wyżej położonych terenach. Opady są częste w porze letniej, natomiast zimy są zimne i suche.

Strefa Zwrotnikowa

Klimat zwrotnikowy może być podzielony na dwa podtypy: klimat zwrotnikowy monsunowy i klimat zwrotnikowy suchy. Pierwszy z nich charakteryzuje średnia temperatura, zwykle nie spadająca poniżej 18°C oraz średnia do wysokiej ilość opadów. W klimacie zwrotnikowym suchym opady nie są tak częste.

Strefa Sucha

Wysoka temperatura, która w lecie może osiągnąć nawet 50°C, oraz mała ilość opadów są cechami charakterystycznymi tej strefy klimatycznej. Klimat suchy przeważa w zachodniej części kraju i sporej części Radżastanu. .

PORY ROKU

Mimo że Indie podzielone są na różne strefy klimatyczne, w całym kraju można zaobserwować cztery główne pory roku: zimę, lato, porę przedmonsunową i pomonsunową.

Zima: Zima trwa od grudnia do lutego na prawie całym obszarze Indii. W tym okresie dni są zimne ze średnią temperaturą 10-15°C. W wyżej położonych partiach na północy kraju może się jednak zdarzyć że temperatura spadnie poniżej 0°C. Na północy Indii zimy są suche. W części południowej różnice temperatur nie są tak zauważalne z uwagi na łagodzący wypływ Oceanu Indyjskiego, Zatoki Bengalskiej i Morza Arabskiego.

Lato: Lato w Indiach trwa od marca do czerwca. W tym okresie promienie słoneczne padają prostopadle na subkontynent indyjski. Średnia temperature wynosi około 32°C, jednak w zachodnich partiach kraju może być znacznie wyższa. Latem w północnych partiach Indii wieje gorący wiatr, zwany „Loo”.

Pora przedmonsunowa: Jest to pora kiedy w Indiach spada większość rocznych opadów. Sercem pory przedmonsunowej w prawie całym kraju są czerwiec, lipiec, sierpień i wrzesień. Monsun nadchodzi wraz z ciężkimi, wilgotnymi wiatrami, czemu towarzyszą gwałtowne burze i wyładowania atmosferyczne zwane „pęknięciem” monsunu.

Pora pomonsunowa: Ta pora zaczyna się, gdy monsun zaczyna ustępować, po tym jak „przemoczy” całe Indie. We wrześniu opady zmniejszają się, a w okolicach listopada monsun zupełnie mija w większości partii Indii, za wyjątkiem Tamil Nadu i kilkoma innymi południowymi stanami, gdzie pada jeszcze deszcz pochodzący z tzw. Western Disturbance – tropikalnej burzy mającej swój początek nad Morzem Śródziemnym.

Ludność

Indie, których populacja szacowana jest na 1.2 miliarda, to drugi pod względem ludności kraj świata. W czasie ostatnich 50 lat można zaobserwować szybki wzrost mieszkańców spowodowany postępami w medycynie, oraz znaczny wzrost produktywności rolniczej będący efektem zielonej rewolucji. Populacja miejska w Indiach wzrosła jedenastokrotnie w dwudziestym wieku i jest coraz bardziej skoncentrowana w wielkich miastach. Do roku 2001 było w Indiach 35 miast o populacji przekraczającej milion, z których największymi, mającymi po 10 milionów były Bombaj (Mumbai), Delhi i Kalkuta.

Pomimo że Indie zajmują jedynie 2,4% całej powierzchni lądowej Ziemi, ich populacja stanowi ponad 15% populacji światowej. Prawie 40% mieszkańców Indii to osoby poniżej 15 roku życia. Około 70% ludzi żyje w ponad 550,000 wiosek, a pozostała część w ponad 200 miastach. Religia, kasta i język są głównymi czynnikami warunkującymi socjalne i polityczne podziały w dzisiejszych Indiach. Rząd uznał za oficjalne 18 języków, z których najbardziej rozpowszechnionym jest hindi. Indie są najbardziej zróżnicowaną kulturowo, językowo i genetycznie geograficzną jednostką zaraz po kontynencie afrykańskim. Tradycjonalne indyjskie wartości rodzinne są wysoce cenione, a wielopokoleniowe patriarchalne rodziny są normą, jednakże model nuklearny staje się coraz popularniejszy na obszarach miejskich. Przeważająca większość małżeństw jest w Indiach aranżowana przez rodziców i innych szanowanych członków rodzin, za zgodą pary młodej. Panuje przekonanie, że małżeństwo zawierane jest na całe życie. Stopa rozwodów jest bardzo niska. Małżeństwa młodocianych są wciąż popularnym zjawiskiem. Połowa kobiet w Indiach wychodzi za mąż przed minimalnym zakładanym przez prawo wiekiem 18 lat.

Indie, znane jako kraina duchowości i filozofii, były kolebką kilku religii, które wciąż są obecne we współczesnym świecie. Około 500 lat p.n.e rozwinęły się tam dwie inne religie: buddyzm i dżinizm. W czasach starożytnych były one bardzo popularne w Indiach. Wyznawcy buddyzmu rozpowszechnili go nie tylko na obszarze subkontynentu indyjskiego ale także w królestwach leżących na wschód i południe od Indii. Trzy starożytne religie: hinduizm, buddyzm i dżinizm, są uważanie za formierz indyjskiej filozofii. W okresie „współczesnym” pojawiły się nowe religie. Jedną z relatywnie nowych religii jest sikhizm powstały w XV wieku. Około 2% mieszkańców Indii wyznaje tą religię. Obok religii, które swój początek mają w Indiach, w kraju wyznawane są również religie innego pochodzenia. Najpopularniejszą z nie-indyjskich religii jest islam. Około 12% mieszkańców Indii jest muzułmanami. Chrześcijanie stanowią nieco ponad 2% populacji. Zoroastrianizm jest również znany w Indiach, choć jego wyznawcy stanowią mniej niż 0,01% populacji. Kilka tysięcy mieszkańców jest wyznania mojżeszowego. Judaizm i chrześcijaństwo mogły dotrzeć do Indii zanim dotarły do Europy.

Religia 80% hinduizm, 14% islam, 2.4% chrześcijaństwo, 2% sikhizm, 0.7% buddyzm, 0.5% dżinizm, 0.4% inna

Kuchnia

Kuchnia indyjska charakteryzuje się użyciem wielu przypraw, ziół i warzyw uprawianych w Indiach. Wegetarianizm jest szeroko rozpowszechniony w wielu warstwach społeczeństwa.

Podstawowymi produktami indyjskiej kuchni są ryż, atta (mąka z pełnego przemiału  pszenicy durum) i zróżnicowane rośliny strącznkowe. Curry smaży się zwykle w oleju roślinnym.

Najczęściej używanymi przyprawami kuchni indyjskiej są: chili, rai (gorczyca czarna), kminek (jeera), kurkuma (haldi, manjal), kozieradka (methi), asafetyda (hing, perungayam), imbir (adrak, inji), kolendra (dhania) i czosnek (lassan, poondu). Popularnymi mieszankami przypraw są garam masala którą tworzy 5 lub więcej sproszkowanych suszonych przypraw, w tym kardamon, cynamon i goździki. Każdy region ma swoją charakterystyczną mieszankę garam masala. Goda masala jest popularną mieszanką przypraw w stanie Maharashtra. Często stosuje się również liście, takie jak tejpat (liście strączyńca), liście kolerndry, kozieradki i mięty. Powszechne zastosowanie liści curry jest typowe dla południa Indii. Słodkie potrawy doprawia się kardamonem, szafranem, gałką muszkatołową i olejkami płatków róż.

Kuchnia Indii północnych.

Kuchnia charakterystyczna dla północy Indii wiele czerpała od Persów, którzy przewijali się przez Indie od XI wieku, a bardziej widoczni byli w wieku XVI, kiedy panowali Mugalowie. Mugalowie sprowadzili ze sobą perskich i afgańskich kucharzy, którzy rozpowszechnili w Indiach pożywne i pachnące dania z ryżu, takie jak pilawy i biryani (pilawy na bazie mięsnej). Te potrawy ozdabiane rozdrobnionym srebrem (vark), były wraz z ostrymi kormami (opiekane mięso w kremowych sosach), koftami (grilowane ostre kulki mięsne) i kebabami przysmakiem władców.

Kuchnia Południowych Indii

Ryż jest serwowany praktycznie do wszystkiego na południu Indii, natomiast wypiekane na mące chleby należą do rzadkości. Łączy się go z bardzo ostrymi curry, które w tym rejonie mają konsystencję bardziej płynną niż te na północy. Mieszkańcy Indii Południowych używają gorczycy, chilli, oleju kokosowego i różnych pikantnych nasion aby przygotować rozpływające się w ustach dania, takie jak dosa (ryżowe naleśniki z farszem z ziemniaków i innych warzyw), idli (ryżowe kluski serwowane z sambarem) i inne.
Specjały kuchni goańskiej. Ciekawą odmianę stanowi kuchnia goańska, która łączy lokalne smaki regionu Konkan ze smakami portugalskimi. Jest bardzo popularna w okolicach Ghatów Zachodnich. Charakterystyczne dla niej są słodko-kwaśne potrawy i palące język vidaloo curry. Zabawnym daniem jest Bomay Duck (dosłownie: kaczka po bombajsku) – danie, które ani nie pochodzi z Bombaju, ani nie jest przyrządzane z mięsa kaczki. Jest to suszona na słońcu ryba sprzedawana w paskach.

Kuchnia Indii Wschodnich.

Indie Wschodnie z uwagi na bliskość morza otrzymują dużą ilość opadów, nic więc dziwnego, że podstawowymi składnikami kuchni w tym regionie są ryż i ryby. Jako pierwszą serwuje się tu zawsze hilsę (rodzaj śledzia). Dopiero po jej zjedzeniu można podać dalsze dania. Ryba ta jest prawie maskotką mieszkańców wschodu, a ich macherjhol (rybne curry) jest słynne w całych Indiach. Curry nie jest jednak jedynym sposobem przyrządzania ryb. Podaje się je również wędzone, grillowane, smażone, w formie pakoras (paszteciki), w nadziewanych nimi zielonych kokosach a obecnie również w hamburgerach. Słodycze na północy wytwarzane są na bazie dość ciężkiego khoya (mleko które gęstnieje powoli aż uformuje słodkie ciasto). W Indiach wschodnich bazą słodyczy jest chena (lekki twarożek), w związku z czym dania te są zdecydowanie delikatniejsze dla podniebienia.

Kuchnia Zachodnich Indii

Klasyczna kuchnia zachodnich Indii jest w znacznej mierze wegetariańska. Jest to głównie następstwem rozprzestrzenienia się wegetariańskiej społeczności Marwari z Radżastanu, która jest teraz obecna w całych Indiach. Kuchnia Marwari jest dobrym przykładem możliwie najlepszego wykorzystania składników dostępnych lokalnie. Jest ostra i bardzo pożywna. Prawie wszystko oblewa się masłem ghee (masło klarowane). Istotą kuchni Indii zachodnich jest prostota dań takich jak alloo bhajis (pikantne ziemniaki), karhi (kluski z ciecierzycy w sosie jogurtowym), dal batti (kluski z soczewiczy ociekające masłem ghee , maczane w gęstym dal), które podawane są z ryżem i pooris (nadmuchiwane bułeczkami z mąki pszenicznej pełnego przemiału).

Wskazówki dla podróżnych

Informacje praktyczne dla osób wyjeżdżających do Indii

PRZELOTY MIĘDZYNARODOWE

Przeloty odbywają się samolotami rejsowymi z międzylądowaniem w jednym z europejskich portów lotniczych. Przelot z portu przesiadkowego do Delhi trwa około 8 godzin, jest to uzależnione od linii lotniczych. Dokładne informacje o godzinach przelotów i zbiórce znajdą Państwo w liście przewodnim, wysyłanym do Uczestników wycieczek.

RÓŻNICA CZASU

Czas w całych Indiach jest ustawiony według czasu w Delhi. Pomimo dość sporej powierzchni, obowiązuje tam jedna strefa czasowa, wyprzedzająca czas uniwersalny o 4,5 godziny.

WALUTA I JEJ WYMIANA

Większość ważniejszych walut takich jak dolary, funty brytyjskie czy euro może być wymieniona na terenie Indii na obowiązującą tam walutę: rupię indyjską (INR).

1 rupia dzieli się na 100 pajs (paisa). Waluty można wymieniać w bankach oraz kantorach, których jest dość sporo w każdym mieście. Pieniądze można wymieniać także w hotelach, lecz po nieco niższym kursie niż w kantorach.

1USD = ok. 48, 5 INR

Najlepiej zabrać ze sobą nowe nowe banknoty dolarowe. Ważne by były możliwie jak najmniej zniszczone i popisane.

Przykładowe ceny

– Opłaty za fotografowanie, bądź filmowanie przyjmowane są, ze względu na zmienny kurs

walut, tylko w Rupiach. Jest to zwykle kwota ok 25 rs.

– Ceny pamiątek zaczynają się od 1$ i nie mają określonej górnej granicy

– Kartki pocztowe sprzedawane są najczęściej w pakietach – 4 paczki po 10 kartek – 100 rs.

– Napoje: woda od 15 rs., cola od 15 rs., piwo w restauracji od 150 rs.

– Dodatkowe atrakcje, jak na przykład masaż relaksacyjny to koszt od 15$-50$

Jaipur słynie z kamieni szlachetnych i półszlachetnych, których ceny zależą od jakości. Nabyć tam można również piękne tkaniny – szale, kapy, obrusy, itp.

KARTY PŁATNICZE

MasterCard czy Visa to jedne z najpopularniejszych powszechnie akceptowanych w Indiach międzynarodowych kart płatniczych. Honorowane są w większości dużych sklepów, restauracjach oraz hotelach klasy średniej i wyższej.

CO ZABRAĆ ZE SOBĄ

Przewiewne lekkie ubrania oraz po jednym ciepłym okryciu, gdyż w parkach jest dość zimno o poranku – w hotelu istnieje możliwość zamówienia prania (nie jest to duży wydatek)

Długie spodnie, bądź spódnice, które będą mogli Państwo założyć podczas zwiedzania świątyń i mecztów. Można dodatkowo zabrać jakąś chustę celem zakrycia ramion lub kolan. Pamiętać należy również, że do świątyń wchodzimy boso, także warto zabrać ze sobą parę starych skarpet, które później zostaną w Indiach.

Wygodne obuwie

Parasol, który na południu Indii może służyć również jako zabezpieczenie przed słońcem. Okrycie głowy i okulary przeciwsłoneczneczne dla ochrony.

Środki przeciw komarom, szczególnie zalecane, gdy podróżują Państwo w porze deszczowej lub krótko po niej, bądź jeśli program wycieczki przewiduje wizytę w Parkach Narodowych – istnieje też możliwość zakupu odpowiednich środków na miejscu – lokalny specyfik ”odomos” koszt ok. 2$

Odwiedzając Parki Narodowe warto mieć ze sobą latarkę.

Leki przeciwbólowe oraz na kłopoty żołądkowe. Warto zaopatrzyć się również w tabletki na gardło, bo w wielu miejscach klimatyzacja jest zbyt mocna (włączając autokary).

Ręczniczek, papier toaletowy, nawilżone chusteczki

Przejściówkę uniwersalną do gniazdka elektrycznego

BEZPIECZEŃSTWO

Wyjeżdżając do Indii należy być bardzo ostrożnym. Wszystkie dokumenty, pieniądze i wartościowe rzeczy powinniśmy mieć zawsze przy sobie. Lepiej nie pozostawiać ich w bagażach, a tym bardziej w pokojach hotelowych podczas naszej nieobecności. Dobrze jest skorzystać z hotelowego sejfu, jeśli jest taka możliwość.

Szczególnie uważać należy dokonując zakupów. Powinno się zachować podstawowe środki ostrożności i korzystać ze zdrowego rozsądku.

W razie wątpliwości zawsze warto poradzić się pilota.

TELEFONY KOMÓRKOWE

Używaną w Indiach siecią jest GSM. Z zasięgiem w miastach raczej nie ma problemu, gorzej natomiast jest na prowincjach. Można zabrać z domu swój trzyzakresowy telefon, będzie on współpracował z hinduskimi sieciami, choć wszystkie rozmowy będą uznawane za międzynarodowe. Można także dzwonić do Polski z telefonu w hotelu, bądź ogólnodostępnych budek telefonicznych. Cena połączenia na numer stacjonarny do Polski jest różna, w zależności od miejsca: od kilkunastu rupii za minutę (min to 15).

ELEKTRYCZNOŚĆ

Napięcie w Indiach wynosi 240V. Jeśli podróżują Państwo z jakimikolwiek urządzeniami elektrycznymi potrzebny będzie konwerter. W niektórych hotelach istnieje możliwość jego wypożyczenia.

HOTELE

W większości tras hotele o standardzie **** i ***. Doba hotelowa w Indiach rozpoczyna się od godziny 12 – 14 a kończy o 12 dnia następnego. Pokoje standardowo z łazienkami. W każdym pokoju: klimatyzacja, barek, telefon, telewizor. W łazienkach standardowo: ręczniki kąpielowe, szampon, papier toaletowy.

POSIŁKI

Śniadania w hotelu, zazwyczaj w formie bufetu (kuchnia indyjska lub europejska). Obiadokolacje serwowane są w restauracjach poza hotelem – kuchnia hinduska.

BAGAŻ

Ciężar bagażu nadanego przez jedną osobę w trakcie odprawy bagażowej nie powinien przekraczać 20 kg. Każdy podróżny może mieć przy sobie także bagaż podręczny, którego waga nie powinna przekraczać 5 kg, o wymiarach sześcianu nieprzekraczających 50cm/40cm/20cm. Wszystkich podróżnych obowiązują przepisy dotyczące przewozu bagażu, m.in. zakaz przewozu towarów niebezpiecznych oraz przepisy celne i graniczne. Nie należy przewozić w bagażu podręcznym przedmiotów potencjalnie niebezpiecznych jak np. nożyki, pilniczki, aerozole, zapalniczki, zapałki. UWAGA: Prosimy pamiętać o obowiązkowym zamknięciu bagażu na szyfr lub kłódkę oraz o jego podpisaniu (zarówno w trakcie przelotów międzynarodowych, jak i w trakcie podróży na trasach wewnętrznych samolotem i pociągiem).

TRANSPORT

Przejazdy w Indiach odbywają się autokarami lub mikrobusami, w zależności od grupy. Autokary często nie mają luku bagażowego, dlatego w niektórych miastach bagaż przewożony jest wewnątrz autokaru lub na dachu.

Podróż pociągiem nocnym odbywa się w wagonach sypialnych. Wagony te są klimatyzowane, lecz pozbawione kabin, a w każdym z nich znajdują się po 2 toalety na końcach (jedna standardowa i jedna turecka) oraz dodatkowa umywalka na końcu wagonu. Do pociągu należy zabrać własny ręcznik, papier toaletowy oraz nawilżone chusteczki. Przestrzenie sypialne zaopatrzone są w od 4 do 6 łóżek, po 2 lub 3 po obu stronach. W przypadku 4 łóżek oddzielone są one dodatkową zasłonką, w przypadku 6 nie zawsze. Każdy pasażer dostaje koc, prześcieradło oraz poduszkę. Dodatkowo w większości pociągów istnieje możliwość zakupu zimnych, badź ciepłych napojów oraz drobnych przekąsek, jak np. zupa pomidorowa czy herbata, rzadziej kawa. Można także zamówić ciepły posiłek za niewielką opłatą – kolacja max. 50 rs.

Samoloty obsługujące połączenia wewnątrz Indii to najczęściej Boeing 737 lub Airbus

A320 należące do hinduskich linii lotniczych. Uwaga: W przypadku podróży samolotem na trasie wewnętrznej obowiązuje zakaz przewożenia płynów w bagażu podręcznym (jest to dozwolone w bagażu głównym). Na wszystkich trasach wewnętrznych obowiązuje zakaz przewożenia alkoholu w bagażu podręcznym oraz zakaz przewozu zapalniczek i zapałek.

OBSŁUGA PILOTA

Na całej trasie wycieczki grupa znjaduję się pod opieką polskiego pilota, który udzieli Państwu informacji na temat trasy zwiedzania. W każdym odwiedzanym mieście opowiadaniem zajmuje się przewodnik lokalny posługujący się językiem angielskim. W zwiedzanych miejscach polski pilot tłumaczy informacje przekazywane przez przewodnika indyjskiego.

ZDROWIE I SZCZEPIENIA

Udając się do Indii nie ma obowiązkowych szczepień. Do zalecanych należą szczepienia przeciwko: wirusowemu zapaleniu wątroby typu Ai B, błonnicy, tężcowi, polio i durowi brzusznemu. Warto zaopatrzyć się także w leki antymalaryczne (tylko w określonych okresach – przed wyjazdem warto zasięgnąć rady lekarza specjalisty).

UBEZPIECZENIE

Uczestnicy wyjazdów organizowanych przez Orient Travel ubezpieczeni są Towarzystwie Ubezpieczeń Signal Iduna Polska. Polisa ubezpieczeniowa obejmuje: ubezpieczenie kosztów leczenia (KL) do 30000 Euro, ubezpieczenie następstw nieszczęśliwych wypadków (NW) do 16000 Pln, ubezpieczenie bagażu podróżnego (BP) do1800 Pln i ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej (OC) do 50000 Euro. Szczegółowe informacje dotyczące ubezpieczenia znaleźć można w „Ogólnych warunkach ubezpieczenia Signal Iduna Travel”

KLIMAT

Średnie temperatury w Indiach:

 

ROK

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

DELHI

24,7°

14,3°

17°

22,5°

28,5°

32,4°

33°

30°

29,6°

29°

25,8°

20,3°

15,4°

BOMBAJ

27°

23,6°

24,7°

27°

29,6°

29,6°

29°

28°

27,5°

27,5°

28,5°

27°

25,2°

MADRAS

28,5°

24°

26°

28°

32,4°

32,4°

32°

30,2°

29,6°

29°

28°

25,8°

24,7°

Mimo że Indie podzielone są na różne strefy klimatyczne, w całym kraju można zaobserwować cztery główne pory roku: zimę, lato, porę przedmonsunową i pomonsunową. 

Zima: Zima trwa od grudnia do lutego na prawie całym obszarze Indii. W tym okresie dni są zimne ze średnią temperaturą 10-15°C. W wyżej położonych partiach na północy kraju może się jednak zdarzyć że temperatura spadnie poniżej 0°C. Na północy Indii zimy są suche. W części południowej różnice temperatur nie są tak zauważalne z uwagi na łagodzący wypływ Oceanu Indyjskiego, Zatoki Bengalskiej i Morza Arabskiego.

Lato: Lato w Indiach trwa od marca do czerwca. W tym okresie promienie słoneczne padają prostopadle na subkontynent indyjski. Średnia temperatura wynosi około 32°C, jednak w zachodnich partiach kraju może być znacznie wyższa. Latem w północnych partiach Indii wieje gorący wiatr, zwany „Loo”.

Pora przedmonsunowa: Jest to pora kiedy w Indiach spada większość rocznych opadów. Sercem pory przedmonsunowej w prawie całym kraju są czerwiec, lipiec, sierpień i wrzesień. Monsun nadchodzi wraz z ciężkimi, wilgotnymi wiatrami, czemu towarzyszą gwałtowne burze i wyładowania atmosferyczne zwane „pęknięciem” monsunu.

Pora pomonsunowa: Ta pora zaczyna się, gdy monsun zaczyna ustępować, po tym jak przejdzie całe Indie. We wrześniu opady zmniejszają się, a w okolicach listopada monsun zupełnie mija w większości partii Indii, za wyjątkiem Tamil Nadu i kilkoma innymi południowymi stanami, gdzie pada jeszcze deszcz pochodzący z tzw. Western Disturbance – tropikalnej burzy mającej swój początek nad Morzem Śródziemnym.

STREFY KLIMATYCZNE

Indie są krajem rozległym, w związku z czym nie można przyporządkować ich do jednej strefy klimatycznej. Leżą pomiędzy 8° a 37° szerokości geograficznej północnej, a ich obszar zajmuje znaczną część Azji Południowej. Indie można podzielić na cztery główne strefy klimatyczne: wysokogórską, podzwrotnikową, zwrotnikową i suchą.

Osoby podróżujące do Indii zobowiązane są prestrzegać przepisów celnych:

Nie wolno wwozić narkotyków, broni, amunicji i materiałów wybuchowych, a także zlota i srebra, poza przedmiotami użytku własnego. Wwóz komputerów, aparatów fotograficznych, sprzetu audiowizualnego i telefonów komórkowych odnotowywany jest przez urząd celny w paszportach.

Nie wolno wywozić dzieł sztuki, mających ponad 100 lat antyków, skór zwierząt (szczególnie gadów), skorup żółwi oraz wyrobów z kości słoniowej.

W przypadku wwożenia do Indii gotówki przewyższającej 2,5 tys. USD, należy wypełnić deklaracje celną. Nie ma obowiązku posiadania określonej kwoty na dzień pobytu.

Skrócone przepisy celne i dewizowe Rzeczpospolitej Polskiej

Wszystkich Uczestników wyjazdu obowiązują przepisy celne i graniczne (art. 190 ustawy Kodeks celny, z późniejszymi zmianami). Zwolnione od cła, w ramach ustanowionych norm, są towary przywożone w bagażu osobistym podróżnego przybywającego na polski obszar celny, jeżeli ilość i rodzaj tych towarów nie wskazuje na przeznaczenie handlowe. Normy ilościowe dla towarów wwożonych do Polski: produkty lecznicze – w ilości przeznaczonej na potrzeby osobiste podróżnego, papierosy – nie więcej niż 200 sztuk albo cygaretki – nie więcej niż 100 sztuk albo cygara – nie więcej niż 50 sztuk, albo tytoń, tabaka – nie więcej niż 250 gram, perfumy: nie więcej niż 50 ml. i wody toaletowe nie więcej niż – 250 ml., wyroby spirytusowe oraz napoje alkoholowe inne niż wyroby winiarskie i piwo – nie więcej niż 1l. łącznie, wyroby winiarskie nie więcej niż – 2l., piwo nie wiecej niż – 5 litrów. Warunkiem dla zwolnienia podróżnego od cła za wyroby alkoholowe oraz tytoniowe jest ukończenie 18 lat. Ze zwolnienia od cła w ramach stanowionych norm ilościowych, podróżny może skorzystać nie częściej niż 1 raz w miesiącu.

Towary znajdujące się w bagażu osobistym podróżnego korzystają ze zwolnienia z należności celnych przywozowych pod warunkiem, że ich przywóz nie ma charakteru handlowego, a więc ma charakter okazjonalny i składa się wyłącznie z towarów przeznaczonych do własnego użytku podróżnych lub ich rodzin lub z towarów przeznaczonych na prezenty, przy czym rodzaj i ilość tych towarów powinna być taka, aby nie wskazywała na przywóz w celu handlowym. W rozumieniu wyżej powołanych przepisów bagaż osobisty to cały bagaż, który podróżny jest w stanie przedstawić organom celnym przy wjeździe do Wspólnoty, jak również każdy bagaż przedstawiony tym samym organom w późniejszym terminie, pod warunkiem, że możliwe jest przedłożenie dowodu na to, że przy wyjeździe podróżnego bagaż został zarejestrowany jako bagaż towarzyszący przez przedsiębiorstwo, które dokonało jego przewozu do Wspólnoty z państwa trzeciego, z którego przybył. Zwolnieniu z należności celnych przywozowych podlegają towary do równowartości 175 euro, a w przypadku podróżnych, którzy nie ukończyli 15 roku życia – do równowartości 90 euro.

Przepisy dewizowe: nie jest wymagane udokumentowanie uprawnienia do wywozu: środków płatniczych (krajowych i zagranicznych), których łączna wartość nie przekracza 10 000 Euro, dewiz i papierów wartościowych wystawionych za granicą na nazwisko osoby na stałe zamieszkałej za granicą, dokonującej ich wywozu. Przywóz z zagranicy wartości dewizowych lub krajowych środków płatniczych, jeżeli ich wartość przekracza łącznie 10 000 Euro, podlega pisemnemu zgłoszeniu urzędowi celnemu lub kontrolnej placówce Straży Granicznej – w miejscach gdzie nie ma urzędu celnego.

Przepisy graniczne, celne i dewizowe w Indiach

Nie wolno wwozić: broni, amunicji, złota i srebra poza przedmiotami osobistego użytku. Nie wolno wywozić: antyków (przedmiotów mających ponad 100 lat), wyrobów z kości słoniowej, skór zwierząt (szczególnie gadów), skorup żółwi.

Ambasada Republiki Indii w Warszawie

ul. Rejtana 15 m. 2-7, 02-516 Warszawa
tel. (0-22) 849 58 00, 849 62 57, 849 68 50
fax (0-22) 849 67 05, 849 85 05

e-mail: goi@indem.it.pl
hoc.warsaw@mea.gov.in
http://www.indianembassy.pl/

Ambasada RP w New Delhi

Chanakyapuri, 50-M Shanti Path
New Delhi 110021
Tel.: (00 91 11) 414 96 900
Faks: (00 91 11)268 71 914
E-mail: polemb@airtelmail.in
http://www.newdelhi.polemb.net/

Konsulat Generalny RP w Mumbaju

Manavi Apartments, 2nd Fl., 36, B.G. Kher Mag
Malatura Hill, Mumbaj 400 006
Tel.: (00 91 22) 2363 3863 do 4, (00 11 22) 2363 3663
Faks: (00 91 22) 2363 3376, (00 11 22) 2363 4601

E-mail: poland@vsnl.com
http://www.polishconsulate.com/

Map